Brighton güzide üniversitesiyle tanıdığımız İngiltere şehri ama son dönemlerde çıkardığı müzisyenlerle de adından bahsettirmeyi biliyor. Bu blog hayatı boyunca yaptığım en boktan girişlerden biri olan bu başlangıçtan sonra yazı nasıl devam edecek, merak ediyorum. Grup iki genç arkadaştan oluşuyor, Laura-Mary Carter (vokal ve gitar) ve Steven Ansell (vokal ve davul). Aynı zamanda ateşli birer aktivist olarak gönlümüzün en derin yerlerinde saygıyla yerlerini almış bu ikili Blood Red Shoes adı altında iki albüm çıkardı. 2008′deki “Box of Secrets” ve 2010′daki “Fire Like This“.

Müzikal olarak bir üçgenin ağırlık merkezine onları oturtacak olsam köşelere A, B ve C gibi isimler vermek yerine Sonic Youth, Queens of the Stone Age ve Fugazi‘yi kullanırdım. Britanyalı olmanın getirdiği öz indielik yanında mainstream alternative rock, garage rock, post-punk tınıları eksik olmuyor bu arkadaşların albümlerinde.

Grubun aynı zamanda Love Music Hate Racism oluşumunun için yer aldığını bildirerek beğenilerimizi kazandıklarını söyleyip hayat görüşümüzü ve duruşumuzu ortaya koyalım. Bunun dışında Ladyfest gibi feminist aktivitelerde de bulunmuşlar. Müzikal başarılarının yanında grubun bu tür eylemlerinin ardı arkasının kesilmemesini umuyoruz

Sheffield çıkışlı punk dokunuşlu sevimli mi sevimli bir indie pop grubu the Long Blondes. 2004′te hayat bulan grubun Rough Trade Records etiketli “Couples“ı ağır taşı konumunda. Romantik geceleri eğlenceye başlamak için bir TLB CD’sini müzik setinize takmaktan daha iyi bir çözüm olamayacağı kanısındayım. Romantizm demişken vokaldeki hatunun homofobiye kaçan ilginç açıklamaları var, Google’dan aratınız.

2001-2004 yılları arasında varlığını sürdürebilmiş, deyim yerindeyse Washington post-punk arenasının ölü doğmuş efsanesi Black Eyes. Müziklerindeki deneysel noise etkisi açıkçası benim için onları efsanevi kılıyor üç senelik gizemli müzik hayatlarıyla birlikte. Bak bir ara şöyle de bir grup vardı deyince daha da gizemli oluyor o üç yıl. Ben bu grbun derinine inerim diyenler Early Humans split’i ya da “Shut Up, I Never” albümüyle başlasın bir yerden.

Kıta insanlarının “next big thing” olmak gibi hırslarının olmaması çok erdemli bir hareket olsa da müzik dinleyicisi için de bir o kadar üzücü. Ruhunu plak şirketlirine satmamış Canberra‘lı bir çok grubun last.fm’de tek bir skropu dahi yok mesela. Hal böyle olunca etiketsiz grupların sosyal ağlara düşmeleri için uzun bir süreç gerekiyor ki denizleri aşıp bizlere ulaşabilsin.

Hoodlum Shouts diyorduk. Hepsi vokal yapabilen 4 kişiden oluşan post-punk grubunun “Horses and Human Hands” isimli EP’si 2009 Mayıs’ında dağıtılmaya başlanmış. Post-bir şeyler dedik diye Avusturalya’nın sıcacık yağmurlarnın altında uçuşan riffler ve tripli klavye paternleri gibi denyo lisanında bir sunum yapmayacağım. Grup verdiği röportajlarda Midnight Oil, The Drones gibi gruplardan etkilendiklerini dillendiriyor. Diğer taraftan “History’s End”deki vokaller bana felaket derecede Ian Curtisvari geldi. Diğer parçalarda ise country esintileri var, ama leş country değil. Nick Cave işi cilalı country. Kısacası grubun gideri var abi. Last.fm’de 300 skropta kalması da şaka gibi bir olay zaten. EP radyolara düşene kadar LP’yi çoktan basar bunlar. Kimsenin de ruhu duymaz.

Interpol‘den tanıdığımız ve çoğumuzun sevip saydığı, belli bir azınlığın ise hiç haz etmediği baritone vokal Paul Julian Banks‘in solo projesinden bahsetmek istiyorum. Senelerdir bu adamı dinleyerek Ian Curtis özlemimizi gidermiş olduk, zira seslerinin çok benzediği söylenegelmektedir pek otorite sahibi müzik eleştirmenleri tarafından. Kahramanımız Paul takma adıyla Julian Plenti her seferinde reddeder tabi bunu. Hatta ben Interpol‘ün önüne engel olduğunu düşünürüm bu benzetmelerin. Her şey rağmen dediğim gibi çoğumuzun sevip saydığı bir grup olmayı başardılar ama.

Bu yılın Mayıs ayında Paul Banks solo bir albüm çıkaracağını duyurduğunda açıkçası şaşırmıştım hatta yadırgamıştım. 2007′nin “Our Love To Admire“ını takip edecek yeni bir Interpol albümü beklerken gelen solo albüm havadisi acaba grup artık iplenmiyor mu eskisi kadar yorumunu hak verir nitelikteydi. Öyle oldu, böyle oldu, ağustos ayı başında “Julian Plenti is… Skyscraper” albümü düştü raflara. Yarısı klasik art-rock çizgisinde olan albümün diğer yarısı folk ögelerle betimlenen ninnilerden oluşuyordu ki bu garip durum pek de iyi eleştiri almadı zamanında vokal benzetmesi yapan otorte sahibi kimseler tarafından. Yine de bu albümde “Games For Days” tekrar tekrar sıkılmadan dinlediğim şarkıdır, herkese de tavsiye ederim. Bu arada Interpol‘ün de yeni albüm hazırlıkları başladı. Pek sevgili vokal Paul Banks‘i stüdyolarda tek başına takılmalardan sonra Fender Jaguar‘ıyla birlikte takım arkadaşlarıyla göreceğimizi mutlulukla bildiririz.

Interpol

“Dead Disco Dancer” adlı çıkış şarkılarına çektikleri video Youtube‘dan ya da Myspace‘den izlenebilir. İkisinin de sevgi pıtırcığı güzel ülkemizde engellendiği göz önüne alınırsa (şu anda şeytan “ver linki indirsin herkes albümü” demekte kulağıma) bundan mahrum kalacak bir çok kişi.

“Ruins” adlı demoları yakın bir zamanda yayınlandı. “Dead Disco Dancer“, “All Is Said And Done“, “Ace Breasts” özellikle akılda kalıcı şarkılar.

Bir gece 6 kişiye çaldıktan(4′ünü tanıyorlarmış) sonra ertesi gece 500 civarı kişiye konser vermişler. Kayıtlarını yayınlayacak plak şirketi bulmakta güçlük çekmişler özellikle bir süre, hem de İngiltere’de. Her şey bir yana, yaptıkları müzik gerçekten hoş. Emeklerinin karşılığını alarak iyi yerlere gelmeleri dileklerimi sunarak  TRT tarzı bir bitiriş ile azalarak kayboluyorum.

Myspace: http://www.myspace.com/ochildren

Black metalde modernlik her ne kadar die-hard fanlar üzerinde ters etki yapacak bir indikatör olsa da Amasoeurs en azından bir kez kulak verilmesi gereken grup. Sonrasında ya nefret edilir ya da verilen kulakları hapseder kendisine. Bu yıl çıkardıkları slef titled albümle başlamıştım kendilerini dinlemeye. Hemen söylemeliyim ki grup saf black metal soundunun epey bir dışına çıkarak post-punk ve shoegaze elementlerinin optimum düzeyde kendi müziğinin içine yerleştiriyor. Dinlerken insanı atmosferik moda sokup bir yandan easy-listening nitelikleriyle dinlendirebilme yeteneğine sahip yaptığı müzikle bu Fransız grup. Ayrıca bunların üstüne harika bir vokal ve Fransızca lirikler bizi adeta 19. yüzyıl romantizmine sürüklüyor. Code666 Records etiketli s/t albümü mutlaka dinlemek lazım, 2006′nın “Ruines Humaines EP“si de arada kaynamasın.

Cumartesi gecesinin en büyük olayıydı hatta sık rastlanmayacak derecede büyük bir olayıydı New Model Army konseri. Rock’N Dark Express 2009 Büyük Final gecesi kapsamında Garaj İstanbul‘da geçen yılki yarışmanın birincisi Batı Yakası ile birlikte çaldılar. Tabi finalde yarışacak 8 farklı ilden gelen grup da New Model Army altında çalabilme şerefine nail oldu.

New Model Army‘nin kaçıncı Türkiye konseriydi bilmiyorum ama bu da diğerleri gibi güzel ve eğlenceli oldu seyirci açısından. Tabi konser öncesi zannedersem yarışmanın basın sponsoru olan Dream TV‘deydi gözler, PunkArt programında geniş bölüm ayrıldı gruba. İyiydi, güzeldi, kolay unutulmayacak gibiydi. Konserde playlist de aşağıdaki gibiydi.

Alex, Arthur, Jantzen ve Eller… 4 Californialı genç ve onlardan oluşan müzik grubu Helepolis. Hali hazırda bir EP kaydetmekteler ve eminim ülkemizdeki 75 milyon kulağa epey uzakta gibiler. Okyanusun öteki tarafından size rüzgarını hissettirecek bir post-punk grubu dinlemek istiyorsanız ideal bir seçim olur bence Helepolis.

Grubun adının neden Helepolis olduğunu bilmiyorum, elemanlar hakkında da bir bilgim yok, belki daha önce başka gruplarda çalmışlardır. Farklı müziksel zevklere sahip elemanların bir araya gelip grubu oluşturduğunu biliyorum ama. Bunun da grubun müziğinin her ne kadar amatör olsa da zengin olmasında payı büyük.

Hafızamı zorlarsam henüz EP kaydetme aşamasında olan bir grubu bu kadar zevkle dinlediğimi hatırlamıyorum uzun zamandır. Kim bilir belki bir gün meşhur olurlar, MTV’de klipleri döner, bilmem ne festivallerine headliner olurlar, last.fm’de milyon dinlenme sayısına ulaşırlar da ben de “bakın ben demiştim” derim. Ama bunlarn gerçekleşme ihtimali de çok az tabi, çok şahsi bir itiraf oldu bu kendime yönelik.

Klavye üzerinde uzun süredir çalışmakta olan parkmaklarımın artık yorulduğunu hissediyorum, laflarımı kısa keseceğim.  Helepolis kesinlikle dinlenmesi gereken bir grup, Thursday ya da ana akımdan bir benzer söylemek gerekirse Incubus gibi şeyler dinliyorsanız Helepolis’te çok şey bulacaksınız. Bunları hiç dinlemediyseniz ya da sevmiyorsanız da dinleyin, bir şey kaybetmezsiniz.

Helepolis Ofisyel: http://www.helepolismusic.com
Myspace: http://www.myspace.com/helepolis
Facebook: http://apps.facebook.com/ilike/artist/Helepolis
Purevolume: http://www.purevolume.com/helepolis