riffual.com » Post-Hardcore

A Lot Like Birds #2

Oguz — Thu, 01 Dec 2011 18:15:48 +0000

Bu grupla ilgili bir post daha vardı. Şimdi benim bildiğim ikinci albümleri çıkmış: “Conversation Piece“. “Plan B” kadar güzel bu da yalnız grupta yaprak dökümü olmuş, violinist hatunu göremiyorum, kendisi blogumuzun da takipçisiydi yazılanları anlamasa da. Tabi enstrüman eksikliği de var.Yine de albümde her şarkı güzel, ben iki numaralı şarkıyı koymaya karar verdim.

Made Out Of Babies

Oguz — Sun, 27 Nov 2011 20:29:25 +0000

Julie Christmas gibi bir sludge efsanesini kadrosunda bulunduran grubun post-hardcore etkileşimiyle insanlığa armağan ettiği 2008 çıkışlı albüm “The Ruiner“. Dinlemediyseniz hemen masaüstünüzde unutma.txt dosyası açın ve bu albümü dinlemeniz gerektiğini içine yazıp kaydedin. Profesyonel bir hatırlatma programı kullanıyorsanız da ne yapacağınızı biliyorsunuz zaten.

ve “Bunny Boots“

From First to Last

Oguz — Tue, 01 Nov 2011 18:35:49 +0000

Zamanında dinlemediğim için kendimi hiçbir zaman affetmeyeceğim albümler listesi “Heroine” ile girdiler.

Alexisonfire

Oguz — Tue, 01 Nov 2011 13:41:24 +0000

dağıldı bu grup. dağılmasa iyi olur. neyse, fotoğraf 2003′ten. 2004′te dinlemeye başlamıştım bu grubu.

Amia Venera Landscape – The Long Procession

Oguz — Thu, 30 Dec 2010 09:19:18 +0000

İlk kez iki hafta önce dinledim bu grubu ve ilk EP’sini, nihayet de bir şeyler karalamaya fırsat buldum. İtalya’dan son zamanlardan dinlediğim en iyi gruplardan biri. Kaotik bir tarzları var, Converge‘i anımsatmıyor değil, ambient kesitler de var şarkılarında. Buralarda tanınmasa da The Dillinger Escape Plan, Underoath, Coalesce, Russian Circles, A Storm Of Light, These Arms Are Snakes, Agnostic Front, Knut, Darkest Hour, Torche, Kylesa gibi gruplarla aynı sahnede çalmış bu adamlar, henüz çok yeni bir grup olmalarına rağmen.

“The Long Procession” grubu ilk albümü, self-released bir albüm aynı zamanda. Venedik’ten çıkma bu grubungeçen yıla ait bir de s/t EP’si var, şuradan ulaşılabilir arkadaşlar bu EP’ye (#). Bu yılın sonunda da beklediğimiz albümleri geldi. 2010′un en iyi albümü listesi yapmaya kalkanlara saç baş yolduracak cinsten bir albüm. Eğer siz bu kişilerden biriyseniz listede önemli bir değişiklik yapmak zorundasınız artık.

Grup için Converge‘i anımsatıyorlar demiştim, soundlarını betimlemeye kaldığım yerden devam edeyim. Sludge etkileşimli bir post-hardcore’un hem brutal hem de clean vokallerle süslendiğini düşünün. Aynı zamanda enstrümanları daha teknik bir sound verecek şekilde kullanımı alışkanlığının hakim olduğunu varsayın. Mathcore gruplarından alışık olduğumuz soundun biraz daha melodikleştirip araya ambient skitler ekleyerek daha acıklı hala geldiğini de hayal edin. İşte bu düşünceler, varsayımlar ve hayaller bizi AVL‘ye sürüklüyor.

AVL, gerçekten gelecek vaat eden bir grup. Bu tarzda As We Draw ve Rise of Caligula’dan sonra beni en çok heyecanlandıracak grup, djent akımından gelenleri de es geçmeyeyim. Özellikle Neurosis, Converge karışımı bir şeyler arayanları fazlasıyla tatmin edecek bir albüm bu.

Ocak 2001 sayısını şimdiden çıkarıp sözde “2010′un en iyi albümlerini” bizlere sunan Decibel Magazine‘e iyi kapak olur bu albüm. Hee, o derginin de fanıyım ama AVL bu yılın sadece sert müzik dünyası için değil genel olarak en iyi albümlerinden birini kotarmış. Dinleyip hayran kalmamak mümkün değil. Böyle bir albümle 2011′e spektaküler bir giriş yapıyoruz, bakalım yeni yıl daha neler getirecek.

Albümün tracklist’i şöyle;

01. Empire
02. A New Aurora
03. My Hands Will Burn First
04. Ascending
05. Glances (Part I )
06. Glances (Part II )
07. Marasm
08. Nicholas
09. Infinite Sunset of the Sleepless
10. The Traitors’ March

01. Empire

03. My Hands Will Burn First

06. Glances (Part II )

Boysetsfire

Oguz — Mon, 12 Jul 2010 17:59:05 +0000

Post-hardcore olayının piri idiler, şimdi bu türde müzik yapan bütün gençlere ilham verdiler. Stüdyo albümleriyle, EPlerle, Coalesce, Snapcase, Shai Hulud gibi isimlerle çıkardıkları split albümlerle efsanelere arasındaki yerlerini aldılar. Bugün düşündüm, grup dağılalı üç yıl olmuş. Dinlemeden okula gidemediğim zamanlar olurdu. where’s your anger, where’s your fucking rage? derken öfkelendirip, I used to be a lot like you but now I’m only me diyerek de duygulandırabilen bir gruptu. An itibariyle bu ikisini onlar kadar yapabilen grup yokken, Boysetsfire da üzerine düşününce artık sadece duygulandırıyor.

Millions

Oguz — Thu, 17 Jun 2010 16:44:27 +0000

Sizlere son zamanların en underrated gruplarından birini sunmaktan şeref duyuyorum, işte karşınızda Chicago’lu Millions. Bol distortion yüklü noise felsefesiyle post-hardcore’a yakın bir müzik icra eden grup, bu oyun şablonuyla geçen yıl çıkardığı Seventh Rule Records etiketli “Gather Scatter” ile büyük başarı yakaladı. Albümün çeşitli çevrelerden aldığı eleştirileri okuyup Last.fm skroplanma sayısına baktığınızda epey şaşıracaksınız benim gibi. Bu yıl da mart ayında Brutal Panda Records etiketiyle “Panic Program” adlı bir EP yayınladılar ve kaldıkları yerden devam ettiler. Arada da Sex Vid, Young Widows, Fight Amp, Tombs, Intronaut gibi gruplarla geniş turnelere çıktılar. Gürültülü, math rock, post-hardcore karışımı şeyler sevenler kaçırmamalı diye telkinlerde bulunurken önümüzdeki yıllarda bu adamların ismini daha çok duyacağımız şeklinde kehanette bulunmayı da ihmal etmiyorum.

Secret And Whisper

Oguz — Fri, 16 Apr 2010 17:59:29 +0000

Japonlar teknolojide dünyanın bir numarası olurken Kanadalılar manevi değerler üzerinde durup köklerinden gelen sanatçı ruhla birlikte ambient janrında kulakları erekse edici eserler ortaya çıkaracak müzisyen bir nesil yetiştirdiler. Kanadalı bir müzisyen olsam ben de büyük ihtimalle böyle bir müzik icra ederdim. Emotive genç kitlelerin debut albümüyle tapması gereken ama tahminimce henüz varlığından çoğunun haberdar olmadığı Secret and Whisper ikinci albümüyle gecikmeli olsa da aramızda, bu lafların üstüne albümün adının “Teeange Fantasy” olduğunu ekleyeyim. Yine emotive akışla giden post-hardcore ve klasik alternative rock öğeleri ve bunların arasında geçişlere müzikal anlamda üst seviyelere çıkaracak şekilde eklenmiş ambient kısımlar. Debut albüm “Great White Whale“i sevenler bu albüme tapabilir, o albümle grubun fanı olanlar ise muhtemelen ikinci albüme secdeye yatar. Atmosferik yoğunlaşmanın bol, duygusal kıpraşmalarının yırtıcı olduğu, vokal Charles Furney ile daha bir tat kazanmış, tadından yenmez nefis bir albüm “Teeange Fantasy“.

PMtoday

Oguz — Thu, 04 Mar 2010 16:24:40 +0000

Amerika’nın tüysüz ergen gençlerince en sevilen müzik türü emotive post-hardcore grupları olsa gerek. Küçümsediğim düşünülmesin, ben de bir zamanlar Boysetsfire dinlerdim, ki hala dinlerim. PMToday de debut albümünü bu yıl içerisinde çıkaran Rise Records‘un çiçeği burnunda gruplarından bahsini ettiğim janra ait. “And Then The Hurricane” harika bir albüm kapağına sahip bir albüm. Albümü dinlediğinizde bu genç arkadaşların poplaşan türün içine yeteneklerini sergileyebildikleri progresif soslar da eklediğini duyabiliyorsunuz. Yetenekli insanları desteklemeye devam ediyoruz Riffual.Com olarak !

A Lot Like Birds

Oguz — Mon, 08 Feb 2010 16:09:24 +0000

Uzun zaman oldu bloga yazmayalı. Bu uzun ara müziksiz geçmedi tabi. İşte son zamanlarda dinlediğim en leziz topluluk. Sacramento, CA çıkışlı bu yedi genç arkadaş duru post-hardcore’u inanılmaz bir deneysellikle icra ediyor, dinleyince eminim siz de şaşıracaksınız. “Plan B” adlı bir albümleri, albümün bütün şarkılarına Last.fm üzerinden ulaşmak mümkün. Kaçırılmamalı bu grup.

Leucine

Oguz — Sun, 17 Jan 2010 00:35:08 +0000

Zamanında gençlik pop-punk dinleyerek skateboard’a ya da müzisyenliğe merak salıp büyürdü, o jenerasyonun bugün yerini alanlar ise emotive post-hardcore ile büyüyor, metalcore etkileşimini de es geçmemek lazım. Leucine henüz çok genç yaşta kişilerden kurulu İngiliz bir grup, albümlerine kapak hazırlayıp internet üzerinde yaymaya çalışıyorlar sanırım. Bugünün müziğinin alternatif kalan yanını çok iyi özetlediği için bu grup hakkında yazmayı uygun gördüm. Bu arada gerçekten yetenekliler, “Step One: Proceed” klişe vokaller barındırsa da yerinde koro vokaller, farklı riffler, yetenek kokan breakdownlar ve beklenmedik sololar içermekte.

Since Yesterday

Oguz — Thu, 31 Dec 2009 12:05:13 +0000

Uzun süredir Ankara’da önemli işler yapan bir topluluk Since Yesterday. An itibariyle kayıt teknolojisi olarak çok çok ilerideler, last.fm’de milyon kez skroplanıp onların seviyesinde olmayan grupları sayabilirim bu konuda. 2010 için de yepyeni merchandising ürünleriyle giriyorlar, meraklılar http://www.myspace.com/sinceyesterdaytr adresine göz atsın. Yakın zamanda grubun ilk uzun çaları “The Artifical Truth” da çıkmış olmuş olacak ve albümün ardında ngelecek bir iki sağlam konserle kesinlikle uluslararası hardcore arenasında ismi saygıyla anılacak olan bir grubumuz olacak. Çok umutluyum, çok.

The Fall Of Troy – In The Unlikely Event

Oguz — Fri, 16 Oct 2009 07:15:02 +0000

ABD’nin çıkardığı post-hardcore grupların arasında sanırım en yetenekli elemanlara sahip gruplardan biri The Fall Of Troy. Bugüne kadar çıkardığı albümlerde icra ettikleri müziklerde herhangi bir falso bulmak zordu ama bu albümle gerçekten yerine dibine sokmuşlar kendilerini. Prog. rock kategorisine sokulabilecek müzikleri hiç bu kadar sıkıcı olmamıştı. Teknik olarak muazzam diye nitelendirilebilecek riffler mevcut ama eski albümlerin epey etkisinde kalıp kendilerini tekrar etmiş gibiler. Bu tekrar etme prosesinde de ise geçmişin kalitesinden eser yok. Prodüktör Terry Date ve grup elemanlarını toplayıp kayıtlarda ne yaptıklarını sormak lazım. Sizleri kariyerinde önemli bir adım atacakken yılın en kötü albümlerinden birini çıkaran The Fall Of Troy’un myspace sayfasına gönderiyor, bu berbat albümün eleştirisini burada bitiriyorum. Saygılar!

Myspace: http://www.myspace.com/thefalloftroy

Haram

Kutay — Sat, 10 Oct 2009 15:16:10 +0000

Pg. 99‘ın küllerinden doğan Corn On Macabre, City Of Caterpillar gibi grupları saymakla bitiremeyiz. Ardılları pek uzun soluklu olmasa da hala devam eden bir kaç proje mevcut. Bir örnek ver derseniz, Pygmy Lush derim. İki örnek ver derseniz, Pygmy Lush ve Haram derim. Haram için şu an çiçeği burnunda nitelemesi yapmam doğru olmaz, ama zamanında Darkest Hour ile turneye çıktıkları vakit gökten zembille indiler sanki gavurunoğulları diye düşünmüştüm. Tabi bu Haram’ın, Majority Rule ve Pg. 99 eskilerinin güçlerini bileşkesi olduğunu öğrenmemden önceydi. Abilerin Haram öncesi performans kariyerleri totalde 4 haneli sayılara ulaşıyor. Eee haliyle olgun ve ahenkli müzik ortaya çıkmış grubun 2 albümünde de. Sonic Youth gruplardan feyzalarak stüdyoya girdikleri için çığır açacak işlere imza atamayacaklarını düşünenler var. Bense sadece DC dolaylarındaki post-punk gruplarını çiğneyip, tükürseler bile iyi işler çıkabileceklerini düşünmekteyim, ama işin rengi sıradaki albümde belli olacak tabi ki.

MySpace : http://www.myspace.com/harammusic

Secret And Whisper

Oguz — Fri, 02 Oct 2009 10:12:33 +0000

Secret And Whisper Kanada’nın son dönemde çıkardığı önemli post-hardcore topluluklarından biri. Circa Survive, Chiodos ve Dance Gavin Dance ile karşılaştırılıyorlar. Bu tip karşılaştırmalar da insanın kulak iştahını açıyor doğrusu hatta çok gereksiz biçimde iddialı konuşarak ilk dinlediğiniz de Circa Survive ile karıştırabileceğinizi söylüyorum vokaller yüzünden. Vokal Charles Furney ile Anthony Green‘in stilleri gerçekten çok yakın birbirine. Kısacası Kanada’dan mantar gibi türeyen post-hardcore gruplarından biri ve bütün o türeyen gruplar kadar kaliteli. Popülaritesi artmasına rağmen müzikalitesini koruyarak yoluna devam eden post-hardcore gruplarını tribünlere çağırıp kutluyoruz tabi bizler de. Unutmadan grubun christian imaj fikrini benimsediğini de sözlerime ekleyeyim. Samimi kapak çalışmasına sahip “Great White Whale” albümünden “You Are Familiar” ile bu gruba başlamak gün için atılacak güzel adımlardan.

Myspace: www.myspace.com/secretandwhisper

Disco Ensemble – Back On The MF Street EP

Oguz — Tue, 15 Sep 2009 14:31:47 +0000

Ritmikliği ömre bedel riffler, akılda kolay kalan lirikler, gün boyu kulakta çınlayan vokaller ve dünyanın en ketum, en soğuk bir Türk filmi deyimiyle en mahkeme suratlı insanını bile dans ettirebilitesi çok yüksek olan davullar… İşte bütün bunları bir araya koyduğumuzda Disco Ensemble ortaya çıkıyor. Finlandiyalı grup 2006′dan beri pekçok ciddi festival line-up’ında yer alıp coşmuştur, coşmuştur. Şimdi ise release’i ABD’de Fullsteam Records, eski Kıta’da ise Vertigo Records tarafından yapılan ve pek namünasip bir artwörke sahip albümleri “Back On The MF Street” ile karşımızdalar. 6 şarkıdan oluşan bu EP’nin sonundaki 2 şarkı da cool remixlerden oluşmakta. Son zamanlarda dinlediğim en eğlenceli albümlerden biri ve kesinlikle çok daha iyi yerlerde olmalılar. Aslında kötü bir yerde de değiller, MTV Finlandiya tarafından bu yıl EMA’da “Best Finnish Act” kategorisinde ödüle adaylar, şu adresten gidip oy vermeniz hakkaniyet açısından önemli bir gelişme olmakla birlikte size bolca da sevap kazandıracaktır. Gerçekten müzik alet edevatının bu kadar yaratıcı şekilde kullanıldığı ve bu kadar eğlenceli bir müziğe sahip albüm ile bu albümü kotaran grubu bulmanız çok zor bu aralar. Şiddetle tavsiye ediyorum demek kelime israfının ötesinde bir şey burada. “Back On The MF Street” sözün bittiği yerdir.

The Rise Of Science – Casey

Oguz — Wed, 09 Sep 2009 18:02:22 +0000

The Rise Of Science Georgia çıkışlı yepyeni bir grup. Kendileri hakkında pek bir bilgim olmasa da bana bu yılın en ilginç albümlerinden birini dinlettikten sonra ilgim artık. “Casey” konseptsel albümlerden hoşlananlar için biçilmiş kaftan. Albüm boyunca grup elemanlarının yarattığı Casey adlı hayali kahramanın yaşadığı olaylar anlatılmakta. Hikaye ailevi sorunlarla başlıyor ama tamamını anlatmayacağım tabii ki. Olayın diğer bir güzelliği de bütün albüm bir hikayenin parçasını oluşturak şarkılardan meydana gelmesine rağmen tek tek şarkıları dinlediğinizde de kendinizce anlamlar çıkarabiliyorsunuz. On bir parçadan oluşan bu şık albümü post-hardcore ile indie arasına ben yerleştiririm, müziği yapanlar deneysel post-hardcore diyor. Açıkçası kendimizi herhangi bir türe sokamayız demeyecek kadar da mütevaziler. 70 dakikalık bu şahane albümü hepinizi tavsiye ederim, kesinlikle dinlemeye değer. Bu arada söylemeyeyim diyordum ama kötü sonla bitiyor hikaye. Bir de Myspace sayfasındaki t-shirtlere bakın derim, güzlük polar altına çok şey çıkar.

Myspace: http://www.myspace.com/theriseofscience

Saosin – In Search Of Solid Ground

Oguz — Tue, 08 Sep 2009 12:26:55 +0000

Saosin daha çıkardığı ilk EP “Translating The Name” ile post-hardcore dünyasında epey nam salmış bir grup. Ancak daha kariyerlerinin başında gruptan ayrılan vokal Anthony Green‘den sonra her şeyin sekteye uğrayacağı düşünülüyordu. Öyle olmadı, olmadığı gibi grup yeni vokali Cove Reber‘i buldu, self-titled bir albüm çıkardı ve şimdi de ikinci albümleri “In Search Of Solid Ground” ile 3 yıl aradan sonra geri dönüş yaptılar. Albümde eski EPlerdeki şarkılarında yeni kaydedilmiş versiyonları var. “The Grey”den “I Keep My Secrets Safe” var mesela bu albümde. Bazı şarkılarda da eski Saosin şarkılarının nakaratlarını duyar gibi oldum, yaptığım araştırmadan sonra gibi olmadığımı farkettim. Farklı bir nostalji stratejisi izlemiş Saosin bu albümde. Kendini yenileyen gruplara biz yenilersek böyle yaparız işte mesajı mı vermek istemişler bilemiyorum. Kaydettikleri EPlerden albümlere şarkı koyan gruplardan popüler olarak Thursday geliyor şu an aklıma ama asla onlar gibi olamazlar. Şaka bir yana Saosin bir post-hardcore geleneği haline gelmeye başlayan bu olayı farklılaştırmış biraz, önemli bir olay bu. Şarkılarda kaotik davullar ve inişli-çıkışlı gitar partisyonları bol bol kullanılmış bunlar albümü renklendiriyor. Tamamen bir saatlik bir müzikal orgazm hali bekliyor dinleyicileri ama bir yandan da en iyi orgazmınızın bu olmayacağını itiraf etmem gerekiyor. Albümün Japonya baskısında bonus track sıfatıyla bulunan “You Never Noticed Me” 7 dakikalık bir outro parçası ve eminim 35-40 larımda da dinleyeceğim bu şarkıyı. Post-hardcorecu arkadaşlara Circa Survive albümlerini disk çalarlarında çıkarıp bir de Butch Walker tarafında prodükte edilmiş bu yapıtı dinlemelerini tavsiye ediyorum.

Letterbox Tragedy

Oguz — Sun, 06 Sep 2009 16:17:57 +0000

Letterbox Tragedy Richmond, Virgina çıkışı ve daha yolun başında olan bir grup. 3 yıldan beri aktifler ve ikinci EPleri önümüzdeki yılın başında çıkmış olacak muhtemelen. Daha fazla bilgiyi grubun vokali Steve ile yaptığımız söyleşide bulacaksınız.

İlk olarak, nasıl bir araya geldiniz ve bir grup kurmaya karar verdiniz, biraz kendinizden bahseder misiniz?

Ben ve Jamie grubu 2006′da kurduk, daha sonra gruba Conner (gitarist) ve Gary (davulcu) dahil oldu ve Letterbox Tragedy ortaya çıktı. 2007′de kayıtlara yeni bir bassist ile başlamıştık ve 2008′de de ilk EP’miz “Love In The Form Of I.V.” çıktı. 3 yıldır doğu yakasında sürekli çalıyoruz ve zaman içinde başarıya en hızlı ulaşan gruplardan biri olduk.

Bazı post-hardcore grupları zaman içinde tarzlarını değiştirdi ve kariyerlerinde ilerledikçe daha deneysel çalışmalara imza attılar. Şu an siz de insanı zıplatan post-hardcore ile depresif screamonun harika bir kombinasyonunu icra ediyorsunuz, peki siz de müzikal değişimlere açık mısınız?

Şarkı yazımlarında her zaman yeni yöntemler arıyoruz. Yazdığımız her şarkıya grup olarak odaklanıyoruz ve çıkarabildiğimiz en iyi şeyi çıkarmaya çalışıyoruz. Şarkıya eklediğimiz melodi ya da screamo ne olursa olsun tarzımız her zaman şarkımıza yansıyacak. Her zaman yeni şeyler deneyeceğiz ama tarzımız bizi Letterbox Tragedy yapan şey.

Müziğinizden bahsetmişken, kesinlikle farklı duyguları barındıran bir tarzınız var. Bir taraftan heyecanlı, öteki taraftan depresif. Hayatın iki farklı yönünü karakterize ediyorsunuz adeta hatta müziğiniz günlük hayatın soundtrack’i gibi oluyor. Bu konuda ne söyleyebilirsiniz?

Sadece yaratıcı olan fakat gerçek hayatla bağdaşan şeyler yazıyoruz. Bir şarkıyı yazıp sözleri eklerken her insanın ortaya çıkacak olan şeyle kendisi arasında ilişki kurabilmesini amaçlıyoruz. Bir kız ya da bir şeyi kaybetmek hakkında yazmadık hiç ama şarkılarımızda sıradan bir insanın kendi hayatıyla ilişkilendirebileceği çok şey var.

Söylemem gerekiyor lirikal tarzınızı çok beğendim, şarkı sözü yazımında gruptan en aktik olan kişi kim?

Ben ve vokalimiz sözlerin çoğunu yazıyor, ve Conner da sözleri yazdığımız şarkılara uyarlıyor hatta bazen ufak eklemeler yaparak şarkıyı daha çekici hale getiriyor.

Bu Aralıkta yeni EPnizi kaydediyor olacaksınız, peki şu anda hisleriniz nasıl ve biraz 2010 planlarınızda bahseder misiniz ?

Rise Records Chango Studios‘a gidecek ve yeni EP’yi kaydedecek olmak bizleri çok heyecanlandırıyor. Artık daha ciddi amaçlara sahip olacağız ve belki de iyi bir label ile çalışacağız. Bu yüzden 2010 planlarımız daha büyük ve daha iyi, iyi bir label bulmak, turnelere çıkmak ve hatta yepyeni kayıtlara yapmak var bunların arasında.

Richmond (Virginia) çıkışlı bir grupsunuz ve itiraf ediyorum oradaki scene hakkında pek bilgim yok (Lamb of God’ı biliyorum tabi(: ) Orada olaylar nasıl, bizlere tavsiye edebileceğiniz gruplar var mı ?

Dürüst olmak gerekirse Richmond scene’i ölüyor, özellikle garage screamo ve metal grupları daha aktif durumdalar. İyi bir grup olmak için uğraşan çok az grup var maalesef, Conditions‘ı tavsiye edebilirim.

Son olarak eklemek istedikleriniz…

Son olarak grubumuz hakkında daha çok şey öğrenmek için zaman harcayan herkese ve bizi hedeflerimizi gerçekleştirebilmek için destekleyen fanlarımıza, dostlarımıza ve ailelerimize teşekkürler…

Resmi site: http://www.letterboxtragedy.com
Myspace: http://www.myspace.com/letterboxtragedy
Purevolume: http://www.purevolume.com/letterboxtragedy
Love In The Form Of I.V. @ Interpunk

The Color Morale – We All Have Demons

Oguz — Sun, 23 Aug 2009 23:38:26 +0000

Öncelikle söyleyeyim, bomboş geçen bir günün ardından geceyarısı vakti ertesi güne daha pozitif bakabilmek için dinlenebilecekler albümlerden biri gibi geldi bana bu albüm. Daha doğrusu ben böyle bir vaziyet içerisinde bu grupla tanıştım ve çıkardıkları bu yeni albümü dinledim. Bu arada grup Rise Records‘un yeni lanse ettiği gruplardan biri. Rockford, Illinois çıkışlı grup için yabancı mecmualarda en çalışkan post-hardcore grubu denilmekte. Okuduğum yazılardan anlayabildiğim kadarıyla da tatil yapmadan, uyku uyumadan turluyor adamlar Amerika’yı. Karşılığını da popülaretilerini artırmakla alıyorlardır elbette. Sonuç olarak yine de The Color Morale günümüzün tipik post-hardcore gruplarından biri ama sanki şarkılarında daha fazla bir “Motion City” soundtrack’i havası var. Onun dışında bir ekstrası yok. Janraya dair bulabileceğiniz bütün kemik özellikler bu albümde de güzel şekilde mevcut. Farklı olmasa da iyi bir albüm “We All Have Demons“, dinleniri var yani. Sadece bahsettiğim özellikle albümün ismi arasında bir bağlam kuramadım, o kadar. Bu arada grubun harika bir myspace sayfası var, şuradan ulaşabilirsiniz.

Tracklist:

1. The Sage Of Washington Oaks
2. Close Your Eyes And Look Away
3. When One Was Desolate
4. Humannequin
5. Upon Deaf Ears
6. A Sponge In The Ocean
7. Fearfully Unafraid
8. Manumission
9. The Man Behind The Hands
10. I, The Jury

Thrice – Beggars

Oguz — Sat, 15 Aug 2009 19:34:45 +0000

Müzikal değişimin eş anlamlısı oldu Thrice. İlk albümlerde icra ettikleri post-hardcore soundlarıyla büyük büyük hayran kitleleri edindiler ve bu kitlelere deneysel rockı sevdirdiler. Son albümleri “Beggars“da da rock/blues etkileşimleri ağır basmakta. Nereden nereye geldi denir Thrice için. Ortalamanın üstünde, iyi derim ben bu albüm. Thrice’ı dinlemiş adam bu albümü her türlü sever. “In Exile,” “Double Speak,” ve “Talking Through Glass” gibi mükemmel şarkıları barındırıyor son Thrice yapıtı. Bunun dışında da söylenecek çok fazla şey yok ama ben “The Alchemy Index” zamanlarındaki Thrice‘ı daha çok severdim. Vagrant Records‘ın release’in 15 Eylül’de yapacağı albümü iTunes’den indirebiliyoruz. Tracklist’i vereyim:

1. All The World Is Mad
2. The Weight
3. Circles
4. Doublespeak
5. In Exile
6. At The Last
7. Wood & Wire
8. Talking Through Glass
9. The Great Exchange
10. Beggars

http://www.myspace.com/thrice

Conditions – You Are Forgotten EP

Oguz — Mon, 03 Aug 2009 11:19:23 +0000

Conditions çıkardığı EPlerle dikkatimi çekmişti daha önceleri. Tipik Amerikan alternative rock soundunu post-hardcore ile bezeyip ortaya güzel bir şeyler çıkarmaya çalışıyorlar. Art arda çıkardıkları iki EP’den sonra üçüncüsü de geldi, bu seferkinin adı “You Are Forgotten“.

Bahsini ettiğim sound’da müzik yapan bir gruptan dinleyicilerin beklentisi genel olarak mükemmel melodilerdir ki bu EP’de grup buna sonuna kadar sahip bence. Dinlenebilitesi inanılmaz yüksek bir albüm. Daha önce hiç post-hardcore dinlememiş olan biri bile bu albümden zevk alacaktır. Rock müziğe uzak olan bir insanı bile doyuracak melodileri barındırıyor “You Are Forgotten” içinde.

Bundan sonra gruptan beklentim artık bir stüdyo albümü tabii ki de. Eminim pek çok plak firması bu arkadaşlara tekliflerini iletecektir, Purevolume gazını da feci şekilde almış durumdalar, an itibariyle de Warped Tour‘da çalmaktalar. Coniditions‘ın Amerikan alternative rock müziğinin yükselen yıldızı olacağını söylemek kehanet olmaz. Ep’nin tracklistini paylaşayım.

1. American Castles
2. Born Again Question
3. Man To Mannequin
4. Citizen
5. Illuminati
6. Goodbye Good Name

Myspace: http://www.myspace.com/conditionsband

United Nations

Kutay — Tue, 28 Jul 2009 18:18:27 +0000

Orchid, Nation Of Ulysses gibi grupların izinden giden United Nations; yakın zamanların en sağlam emo violence gruplarından. UN’i Thursday‘den tanıdığımız Geoff Rickly‘nin kurduğunu biliyoruz, ama geri kalan üyelerin kimler oldukları tam bir muamma. Warner Brothers‘ın müzisyenlerle yaptıkları yan projelere izin vermeyen kontratlar yüzünden gizli tutulduğunu sanıyorum. Glassjaw‘dan Daryl Palumbo‘nun da projede yer aldığına kesin gözüyle baksamda Ben Koller [Converge], Eric Cooper [Made Out of Babies], Jonah Bayer [The Lovekill] gibi isimler için o kadar emin konuşamayacağım. Zira Rickly verdiği röportajlardan birinde Daryl Palumbo ile bir işler çevirdiğinden itiraf etmişti. Velhasıl, grup üyeleri bu kontrat mevzusu patlak verdiğinden ötürü bütün basın toplantılarına falan Ronald Reagan maskeleriyle çıkıyorlar. Kısacası, öyle gizem yaratmak gibi bir kaygıları yok, herşey mecburiyetten. Çok delikanlı şekilde screamo90 icra eden grup endüstriyel plak şirketleriyle uğraşırken birde Birleşmiş Milletler denilen puşt organizasyonun trademark triplerine maruz kalmış. BM, adamların MySpace ve Facebook hesabını kapattırıvermiş. Kayıtlarını da seçkin müzik marketlerden toplatmaya çalışıyorlarmış.

Aptal saptal piyasa bir müzik yapsalar bu adamlara sahip çıkacak zilyonlarca insan evladı bulunur. MySpace hesabı olmadığı için halihazırda online dinleyebileceğiniz biryer yok efendim. Kayıtlarını edinebilmek için torrent denilen asrın icadını sonuna kadar kullanmanızı tavsiye ediyorum.

Düşmeyen son kale ofisyel site : http://www.unitedfuckingnations.com
Bir UN röportajı : http://www.altpress.com/features/206.htm

Eyes Set To Kill – The World Outside

Oguz — Tue, 28 Jul 2009 13:47:32 +0000

Eyes Set To Kill ismiyle bir müzik dinleyicisini cezbedebilecek gruplardan. Poplaşmış metalcore çizgisinizi emotive elementlerle bürüyerek yaptıkları müzikle her ne kadar Amerika’da Paramore kadar popüler olamasalar da müzikal açında oldukça başarılıydılar bence.

Son albümleri “The World Outside” ile de klasik çizgilerinden taviz vermeden ilerliyor. Bu müziğe yeni başlamış 14-16 yaş arası genç kitleleri kendilerine taptırabilirler. Açıkçası My Chemical Romance dinleyerek büyüyen liseli gençliğin bu gruba denk gelmesi beni sevindirir. ADSL metalciliğinin tavan yaptığı bu dönemde nasıl böyle bir şey gerçekleşmiyor, onu da anlayabilmiş değilim. Bu arada grubun üst yaş grubu dinleyicileri yanlış anlamasın bu sözlerimi -anlamayacaklardır da-, zira ben de onlardan biriyim.

Bu albümde grubun yetişkinlik dönemine geçtiğine ilişkin bariz izler var. Genelde Amerikan alternative rock gruplarının yaşadığı bir şey bu, Eyes Set To Kill’de de rahat bir şekilde gözlemlenmekte. Ancak müzikal gelişim kaydettikleri bir dönemde benzerlerinden epey iyi bir gelişme kaydettiklerini de sözlerime eklemem gerek. Albüm harika bir bitişe sahip. 4, 11 ve 12 numaralı şarkılara dikkat deyip tracklist olayına giriyorum:

1. Heights
2. Hourglass
3. Deadly Weapons
4. Interlude
5. The World Outside
6. March of the Dead
7. Wake Me Up
8. The Hollow Pt. 1
9. The Hollow
10. Risen
11. Her Eyes Hold the Apocalypse
12. Come Home

Biraz da albümün şu ana kadar elde ettiği başarılardan bahsedeyim ticari anlamda. Albüm ilk haftasında ABD sınırları içerisinde 2,400 kopya satmış ve Heatseekers Chart‘a 9. sıradan gelmiş. Bu arada Heatseekers Chart, Billboard tarafından hazırlanan ve Bilboard Top 200′ın ilk 100′lük kısmında asla yer alamayan isimleri dahilinde bulunduran sıralamadır.

Albüm Los Angeles’ta kaydedilirken prodüktörlüık koltuğunda Dave Aguilera oturmuş. Bu adamı bilen Otep, Bleed The Dream ile yaptığı çalışmalardan bilir. Mixer ise Thom Flowers adlı beyefendi.

Screamo ile başlayan bir grubun olgunlaşma döneminin en güzel örneği “The World Outside” hatta bir belgesel niteliği taşımakta. Ayrıca grubun lirikal anlamda da çok yol katettiğini söylemem lazım, şu açıklama da grubun vokali Alexia Rodriguez‘den geldi:

There were things that I put into this record that I’ve never told anyone before, not even my sister or some of my best friends, writing was like therapy to me, because there are times when I feel so alone that I don’t know how to express myself other than through music. This is who I am and what I do.

Grubun güzel sesli vokali Alexia Rodriguez’in Amerikan radyo istasyonu The FOX‘ta sık sık akustik performasının da yayınlandığını sözlerimize ekleyelim.

Poison The Well – The Tropic Rot

Oguz — Sun, 19 Jul 2009 12:58:07 +0000

2006′da çıkardıkları “Versions” albümünden sonra bu adamların bir sonraki albümde neler yapacağını ciddi biçimde merak edenlerdendim. Hip-hop icra etmeyeceklerinden eminim ama bugüne kadar mainstream post-hardcore akımı içinde en farklı işlerle uğraşıp tabuları yıkan adamlardı. Ferret Records etiketiyle çıkan “The Tropic Rot” ile de şaşırtmadılar beni, müziklerindeki evrimsel değişim her albümde olduğu gibi tüm hızıyla devam ediyor.

Benim bu albümde dinlediğim Poison The Well kesinlikle eskisine göre daha gürültülü. Bugüne kadar dinlediğimiz PTW soundu içine biraz daha klasik öğeler, blues, country ve hatta flamenco rendelenmiş. Kafada kurması epey karışık ama Miami’li post-hardcorecuların icra ettiği şey fantastiklik boyutunun da ötesinde. Jeffrey Moreira vokallerde yine dengeli, birbirinden çok başka türlerin dengeli biçimde eklenerek hazırlanan pastanın üzerindeli lezzetli çikolata sosu gibi adeta.

Grup ile birlikte yaşlanan insanlara bunu hissettirecek, kitleyi hiç hayalkırıklığıa uğratmadan takibe devam ettirecek mükemmel yakın bir albüm olmuş “The Tropic Rot“.

Tracklist

1. “Exist Underground”
2. “Sparks It Will Rain”
3. “Cinema”
4. “Pamplemousse”
5. “Who Doesn’t Love a Good Dismemberment”
6. “Antarctica Inside Me”
7. “When You Lose I Lose As Well”
8. “Celebrate the Pyre”
9. “Are You Anywhere”
10. “Makeshift Clay You”
11. “Without You and One Other I Am Nothing”

Albümü satın almak için; Ferret Records | Amazon.Com