Türkiye’de ciddi bir takipçi sayısına sahip Heaven In Her Arms. Muhtemelen adını bir Converge şarkısından alan bu grup benim için harikalar yaratan gruplar arasındaydı. Envy‘dan sonra özellikle iyi bir nesil geldi Japonya’da, ve hemen hemen hepsi Envy‘ı örnek alıp ciddi anlamda iyi deneysel screamo işlerinin altına imzalarını attı.

“Paraselene” grubun son albümü. Girişiyle bildiğiniz HIHA albümü ama devamında sanki eski albümlere göre daha zayıf. İnternette okuduğum bazı yorumlar albüm için yılın hayalkırıklığı diyor ama bence o kadar değil ama yine de eski albümlerle grubun fanı olmuş onca kişi inceden bir şeylerin eksikliğini hissedecektir bu albümde. Belki bu albümü başka bir grup yapmış olsa yine iyi notla geçer ama eski çalışmalar beklentimi hayli yüksek tutmuştu. “Anamnesis Of Critical“, “Halcyon” gibi klas parçalar ve “Veritas” gibi sonunda çalsa bir drama filmini izlemesi on kat ağır bir filme çevirebilecek bir outro var.

Lise yıllarımda tanışamadığım için üzüldüğüm bir grup Melt-Banana. Hani bu müziği bana o zaman verselerdi acaba hayatımdaki olaylar ne yönde gelişirdi diye düşünmeden edemiyorum. 1992′de kurulmuş deneysel rock, grindcore, no wave, psychedelic, hardcore punk, post-punk gibi akımlardan etkilendiği albümlerinde net bir şekilde farkedilen bir noise grubu, aynı zamanda da Japonlara aşık olma sebebi. Japon zekasıyla death metal davulları ve olabildiğince çılgın riffler buluşuyor grubun müziğinde, üstüne bir de live messenger alert’i gibi ses çıkarabilen bayan vokali siz ekleyin. Kısaca dünyanın en güzel gürültüsü.

]]> http://www.riffual.com/05/01/2010/melt-banana/feed/ 0