riffual.com » Black Metal

Wolvhammer

Oguz — Sun, 11 Dec 2011 08:56:09 +0000

Profound Lore Records deniz gibi, ne çıksa yeniyor. Label’ın beni kendine son aşık eden grubu Wolvhammer oldu. Şimdi ilkokul matematik bilgilerimizi yoklayalım. Extreme müzik severler bir kümede olsun, diğer kümede de evde hasta yatanlar. Bu kümelerin kesişiminde siz varsanız, grubu son albümü ”The Obsidian Plains” aradığınız ilaç. Her ne kadar albüm grubun debut’su “Black Marketeers of World War III” kadar beğenilmese de sludge ve punk etkileşimleri burada daha belirdi karartılmış crust grubunun. Son albümün ikinci şarkısı aşağıdaki play butonuna basarsanız çalacak.

“Writhe”

Glorior Belli

Oguz — Fri, 04 Nov 2011 19:59:20 +0000

Gecenin karanlığı içime vuruyor son günlerde galiba.

Kvelertak

Oguz — Fri, 04 Nov 2011 00:48:02 +0000

Hala metal dinliyorsam bu grup sayesinde. Bir kere black metal ve hardcore punk’ı böyle karıştırmak nedir abi? Black n’ Roll diyorlar bunun için. Ne derlerse desinler, dinliyorum, dinletiyorum, desinler değişmem.

Cobalt

Oguz — Wed, 09 Jun 2010 19:28:09 +0000

Colorado’dan çıkıp Amerikan black metal scene’inde yıllar içinde önemli bir yere ulaşmış projelerden biri Cobalt. Geçen yıl gönülleri fetheden ve benim de metal aleminde favori label’im haline gelen Profound Lore Records ile birlikte çalışıyorlar. Label’in resmi sitesindeki biyografisinde magnum opusları olarak gösterilen 2009 tarihli “Gin” albümü bu grubu duymamı sağladı, yıl sonunda da Decibel Magazine‘in top 40 listesinde inanılmaz bir yere sahip oldular (#).

Blackened war metal diyenler grubun müziği için, grup elemanlarından Phillip McSorley‘nin halihazırda devam eden Irak savaşında ABD ordusunda yer aldığını düşünürsek layığıyla icra edebilirler bu türü (ilk albümlerinin adı da “War Metal” idi). Son albüm “Gin“de daha progresif vuruşlar raw bir black metal türüne bezendiklerini söyleyebilirim. Kaotik, brutallik ve avant-gardelık dip zerrelerine kadar işlemiş Cobalt‘ın müziğine. 2007 tarihli albüm “Eater of Birds“ü de tavsiye ederim, kesinlikle grubun kendisine geçmişine göre yenilik kattığı kesin o albümle birlikte.

Amesoeurs

Oguz — Tue, 22 Sep 2009 19:27:23 +0000

Black metalde modernlik her ne kadar die-hard fanlar üzerinde ters etki yapacak bir indikatör olsa da Amasoeurs en azından bir kez kulak verilmesi gereken grup. Sonrasında ya nefret edilir ya da verilen kulakları hapseder kendisine. Bu yıl çıkardıkları slef titled albümle başlamıştım kendilerini dinlemeye. Hemen söylemeliyim ki grup saf black metal soundunun epey bir dışına çıkarak post-punk ve shoegaze elementlerinin optimum düzeyde kendi müziğinin içine yerleştiriyor. Dinlerken insanı atmosferik moda sokup bir yandan easy-listening nitelikleriyle dinlendirebilme yeteneğine sahip yaptığı müzikle bu Fransız grup. Ayrıca bunların üstüne harika bir vokal ve Fransızca lirikler bizi adeta 19. yüzyıl romantizmine sürüklüyor. Code666 Records etiketli s/t albümü mutlaka dinlemek lazım, 2006′nın “Ruines Humaines EP“si de arada kaynamasın.

Myrkr – Black Illumination

Oguz — Tue, 08 Sep 2009 12:02:01 +0000

Myrkr İrlanda black metal sahnesinin son dönemlerde çıkardığı önemli topluluklardan biri ve isminin telaffuzu konusunda hala derin şüphelere sahip olmamı sağlayan grup ilk albümü “Black Illumination” ile karşımızda. İrlanda underground black metal camiasında da harika gruplara sahip, en azından ben bu kanıya vardım yaptığım kısa bir Myspace araştırması sonrasında. Yüzyıllar öncesinin kültürünü black metal ile harmanlamak İskandinav ülkelerinde, İrlanda’da, daha doğrusu Avrupa’nın o eski barbar kavimlerinin oluşturduğu bugünün en modern ülkelerinde epey yaygın. Gelelim albüme. İnsanın ruhunu karartmaktan beter edecek şarkı introlarıyla başlayan ve daha sonra black metalin sert yüzüyle dinleyici vuran bir albüm bu. Açıkçası black metal gruplarının bu tip atmosferik denemelerle şarkılara bezeyerek müzikal manada türü diğer metal türleri arasında ayrı bir yerde tuttuğuna inanıyorum. Bu albümde de 7 parça var ve bu 7 parçanın hepsinde bu özelliklere rastlamak mümkün. Bir grubun ilk albümüyle janra düzeyinde ortaya yepyeni bir şey sunmasını beklemenin haksızlık olduğunu düşünenler bu albümü sever. Çok da farklı bir yönü olmayan ama her black metal severin beğenerek dinleyebileceği bir albüm. Albümün melodik yapısı da tatmin edici boyutta. Sonuç olarak ilk albümünü çıkaran Myrkr aferini hakediyor ismiyle mükemmel seviyede bağdaşan bu albümle.

Altar Of Plagues – White Tomb

Oguz — Tue, 23 Jun 2009 09:29:43 +0000

Bana yılın en iyi çalışmalarından birini soracaklara sayacağım albümler birinden bahsetmeye geldi sıra. Black metal, dark ambient ve doom elementlerinin apokaliptik vizyonla harmanlanmasının ürünü bu albüm. İrlanda’lı bu usta müzisyenler harika bir post-black çalışması kotarmışlar kesinlikle. Atmosferik sound’uyla ve distopyan lirikleriyle tam bir monolitik başyapıt “White Tomb“.

Albümü dinlediğinizde ilk farkettiğiniz şey grubun temposal, ritimsel ve kompozisyonel olarak müziğini ileriye götürdüğü. Black metalin kendine has acımasız ve dikkat çekici bentlerinin dışında “günümüz post-rock”ının berrak görkeminden faydalanmaları albümü çekiciliğine yeni bir boyut kazandırıyor.

Albüm dört parçadan oluşuyor. “Earth: As a Womb“, “Earth: As a Furnace“, “Through the Collapse: Watchers Restrained“, “Through the Collapse: Gentian Truth“. Bu parçaların ortak özellikleri elbette ki uzun olmaları. Bunların dışında hepsi dinleyici loş bir rota üzerinde yolculuğa çıkarıyor. Tabi karanlık ambiyansı, coşkulu perküsyonları ve esrarlı arpejleri de es geçmemek lazım. Müziklerindeki bu estetik doom anlayışı ve sonik molasları takdire şayan vokaller ve muazzam netlikteki lirikleriyle birleştirince ortaya “White Tomb” çıkıyor.

Progresif ambisyona sahip her albüm gibi “White Tomb” epey agresif bir yapıt. Yoğun katmanlı riffler çok akılda kalıcı ve heyecan uyandıran bir istiğrak haline sokucu. Albümü dinlerken kafanızda kurduğunuz dünyayı çok da iyi anlatan sözler var. Bunları birbiri üstüne eklerseniz bu albüm sizi unutamayacağınız yolculuklara çıkarabilir, eşsiz tecrübeler edindirebilir. Ben dinlerken albümün kapağının etkisinde uzun süre kaldım mesela. Modern zamanlarda post-black diye anılan janranın en iyilerinde bu albüm. Anlatmaya kelime dağarcığım bu kadar yetti ancak dinlediğiniz kesinlikle pişman olmayacaksınız.

Svartnar

Oguz — Sat, 23 May 2009 11:22:06 +0000

Kuzey Avrupa’nın gür ormanlarından çıkan black metal grupları ülkemin metal dinleyicisi için çok şey anlam ifade ediyorken benim buna sessiz kalmam düşünülemezdi. Çok fazla ilgimi çeken bir tür olmadı ama dinleyip de aşık olmadığım albümler yok değil.

Bu albümlerden biri Svartnar adlı gruba ait. Grup İsveç’ten Alexander adlı bir arkadaşın one-man-project’i. Metal aleminde saygı duyduğum pek çok bu tip OMP’lere. Rusya’da Dormant Carnivore var mesela, bizden de Erhan Kabakçı‘nın çalışmaları var.

Svartnar’ın “Failure of Mankind” albümü kesinlikle dinlenmeli. Black metalin o kirli rifflerini depresiflikle büyük bir ustalıkla bağdaştırıldığı harika bir başyapıt olmuş. “Dess Sanna Jag” adlı şarkıyı sıkılmadan binlerce kez dinleyebilirim. Svartnar‘ın Hypothermia adlı bir grupla çıkardığı “Undergången” adlı bir split’te mevcut. Eternity Records tarafından dağıtılıyor bu albüm 7″ taş plak formatında. Aynı label “Failure of Mankind“ı da basmış vaktinde.

Avrupa metalinin gizli efsanesi kesinlikle bu adam ve yaptığı müzik. Beni dinleyin, albümü dinleme şansımız olmasa bile “Dess Sanna Jag“ı dinleyin, olmadı bize mail atın, bize size dinleme şansı sunalım.

Lords of Chaos

Oguz — Sun, 01 Feb 2009 20:04:10 +0000

Michael Moynihan and Didrik Søderlind adlı iki yazar 1998 yılında “Lords of Chaos: The Bloody Rise of the Satanic Metal Underground” adlı kitabı yazmışlardı, bahsettiğimiz black metal temalı o kitap değil (kapağını da yan tarafa koyasım geldi) ama benzer içerikli bir film. Filmin adı ise “Lords Of Chaos : Until The Light Take Us“.

Önce biraz kitaba değineyim. Kitapta Norveç’in oldschool black metal scene’i kurgu yapılmadan bütün doğallığıyla anlatılıyor. Kilise yakmalardan birbirlerini yaralamaya hatta öldürmeye kadar varan kavgalardan bahsediliyor. Müziğin geçmişine de iniliyor, ta Venom hatta Black Sabbath dönemlerinden başlıyorlar her şeyi anlatmaya. Bu müziği anlamak için bire bir olabileceğini düşünüyorum bu kitabın. Metal müzikle alakası olmayan biri de ilginçlik olsun diye alıp göz atabilir bu kitaba. Satanizm-nasyonelizm-black metal üçgeninde de kavramsal gelgitler de mevcut kitabın içeriğinde. Şöyle de bir kesit var:

...Satanism and the heathenism from which it ultimately descends are themselves the products of the archetypes and differentiated psyches of nations and peoples, and they therefore spring from the same “occult” or mystical sources as nationalism itself. Nationalism is the political manifestation of a folk’s unconscious; heathenism/Satanism is the spiritual manifestation.

Amazon’da vardır eminim bu kitap, şimdi film olana geçelim. New York, Brookyln’den iki arkadaş hazırlıyor bu belgesel niteliğindeki filmi, Audrey Ewell ve Aaron Aites. Filmi beğenmeyen die-hard black metalcilerimiz eminim nasıl ulaşacaklarını biliyordur yapımcılara. Filmde neler olabileceğini tahmin etmek çok güç değil elbet ama yapılacak olan röportajların çok özel olacağını düşünüyorum black metal severler için. Röportaj verenler arasında Gylve “Fenriz” Nagell, Varg Vikernes, Jan Axel “Hellhammer” Blomberg, Kjetil “Frost” Haraldstad, Ivar Bjornson, Abbath & Demonaz Doom Occulta, Kris “Garm” Rygg, Bjarne Melgaard, Harmony Korine ve daha fazlası bulunuyormuş.

www.myspace.com/blackmetalmovie filmin resmi myspace sayfası. Çeşitli röportajları izleyip, film çalışmaları sürecini an ve an takip edebilirsiniz verdiğim adreste. Film çıktıktan kısa süre sonra da download linkleri her yerde dolanıyor olacaktır.

Geçen yıl yabancı orijinli bir dergi için yazdığım yazıydı, çevirip buraya da koymakta fayda gördüm ki olmazsa olmazlardan biri aslında.