riffual.com » The Eye of Jupiter

Papara Dergi

Kutay — Sat, 13 Feb 2010 12:48:12 +0000

İleri derecede Ed Banger hastalığı olan birkaç arkadaşın bir araya gelip imza attığı şahane bir proje. Mizanpajına kurban softkopi derginin yanında blogununda da birbirinden güzel miksler var. Bennisimo.

bu blog : http://paparadergi.blogspot.com/
bu da dergi : http://paparadergi2.blogspot.com/2009/01/blog-post.html

Gökçe Dilek

Kutay — Fri, 27 Nov 2009 12:01:09 +0000

Bir kere unutulmaktan çok korkuyorum ben. Ne yapıyorsam da hep ona çıkıyor bu yüzden. Bırakabileceğim kadar çok şey bırakmak istiyorum işte. Bu benim kişisel saçmalığım. Ama hayatımdaki insanlar bundan memnundurlar diye düşünüyorum. Çünkü onlar da farkındalar ki bir yerlerde onlara ait bir şeyler hep var. Bazılarını bilmiyorlar bile. Mektup, fotoğraf, post-it’ler, güzel geçmiş bir günde evime dönerken cebime attığım taş, kozalak, yaprak. Ben gittikten sonra koca bir yığın ıvır zıvır bulacaklar. Ama tek tek bakarlarsa hatırlayabilirler bence. Fotoğraf da bu çok önemli ıvır zıvır şeyler listesinin başında yer alıyor benim için. Hiçbir anın geçip gitmesini kabullenemediğim için kanıt bırakıyorum sürekli. Bazen olduğu gibi bazen de bazı estetik kaygılarla çekiyor olsam da özünde aynı mantık, unutulmayacak kadar varolmak.

Siyah-beyazı severim, “sanat” kelimesinden uzak dururum, kendi fotoğrafımı kendim çekerim. Bir de arada, buralarda bakıp sevdiğim tüm fotoğraflardan koca bir cilt albüm yapıp bana hediye etseler diye hayal kurarım.

Gökçe Dilek @deviantart, @tumblr, @flickr

Antonella Arismendi

Kutay — Sat, 12 Sep 2009 18:57:42 +0000

Ofisyel : http://www.antonellaarismendi.com

Asu Ceren

Kutay — Thu, 18 Jun 2009 22:03:23 +0000

Yemek masası gördü mü parmaklarım tıkırdamaya başlar.. Sığ sularım dalgalanır, kendini ele vermeye koyulur.

Rituellerin en kopuk hafızalara bile kopça kopça tutunduğunun kanıtıdır bu masa dolusu histeri, esasında.. Bir yer varsa aklının köşesinde; bir-kaç kenarlı, prüzlerini tırnaklamak istemin salt insanlığından.. Sıyrılıp çıkabilirsen derinin üzerinde süs; kılcal damarlarından,

o zaman bir miktar tanımsızsın işte.
İstersen.

Kahven varsa, çantan boş, dolabın kıvrıksa.. Makul sızıda bir lamban ve bacaklarını toplayacagın rahat bir sandalyen varsa, rituellerinin mekan kaygısı kaybolur.. Geçtiğin, geçirdiğin uç bucaklardan süzülür; yine oturtursun karşına kendi kalabalığını’.

Kim-se-ler çok ses tatmıştır elbet.
Çok seslendirmiş, çok vızıldamışlardır kulaklarda,
Her-kesler, burnunu tıkayıp, sözü, sahibinin avcuna bırakmıştır.
Balık dokusu gibi kaygan zeminlerde seğirirken.
Öyle kalmayı, kalabilmeyi seçmişlerdir..

hepsi, hepsi makuldur.

Fakat hep bir’ vardır. Hep bir’ de yok tur.
Bu bir kısır döngü değil, sabit pi sayısıdır.

ne kadar dönersen dön.

Planlanmış hizmet dışı kalma saati altı.
Günlerden hep Pazartesi; legal tatil.
Aralığın hazirana bağlandığı, şubatta koptuğu bir yerdeyim.

Bunlarda uzay aşrı anı birikintilerim.
iyi akşamlar.

Asu Ceren. Yazıdaki gayri ihtiyari yapılmış imla hatalarını düzeltmeye gerek duymadım. Böylesi güzel. En anlamadığım şey birbiriyle uyumlu renkler seçmektir. Çizdiğim şeylere renk atılmaz genelde. Boşlukları boşluklarla doldururum. Bi geyiği yok. Beceremediğim için öyle. Ama becerebilen birileri olduğunu bilmek harika birşey. Negzel şey lan uçuk uçuk maviler. Bu güzide sanatçının diğer çalışmalarına da göz atmak için beyaz tavşanı takip edin : http://klayemi.deviantart.com

Ölümcül Vuruşa Hazır Mısın ?

Oguz — Wed, 17 Jun 2009 11:44:00 +0000

Hardcore scene’imizin en elle tutulur atılımlarından Kuzeyden Aparkat‘ı takiben gelen Taygır Aparkat’tan bahsetmek vakti çattı geldi. Türkiye’de bu olayın içinde aktif olarak yer almış hemen hemen herkesin okuyacağı fanzine de sitede yer ayırmazsak olmazdı, blogun bereketi kaçardı, toprağımıza tek damla yağmur düşmezdi.

Lifelock ve Truth We Defend ile birlikte Where It Ends röportajının olduğu fanzinde pekçok şeyi öğrenebiliyorsunuz, mesela TWD’in demosunun adının neden “Rebirth of Istanbul Hardcore Pride” olduğunu. Ayrıca istemediğiniz kadar albüm kritiği içeriği zenginleştiriyor. Benim en çok zevk aldığım kısım ise ortam raporları oldu. Zevk alamadığım kısım ise 18 Şubat 2006′da yapılan 25 Ta Life konseri, organizasyonun çuvallayışını anımsattı.

Bir müzik dinleyicisinin tembel olmaması gerekir ama derginin jpeg formatındaki paylaşımını ben yine gelen isteklere bırakacağım. Kör adrese kurşun atmak huyum değildir.

Horns Up Magazine

Oguz — Mon, 27 Apr 2009 14:09:26 +0000

Horns Up metal müziğe popüler tarafından bakan Portekiz-Brezilya ortak orijinli bir webzine. 2004′ten beri takip etmekteyimdir siteyi. Epeydir uğramıyordum ki arkadaşların e-zine olayına girdiklerine rastladım. Öyle ki altınca sayılarına bile ulaşmışlar.

E-zine’in tasarımı pek hoş, iç sayfalarda güzel şeylere rastladım. Son olarak çıkan altınca sayının kapağında Bring Me The Horizon var. İçeride güzel bir röportaj da var grupla yapılmış. Ayrıca Lamb Of God‘ın “Wrath” albümünün lezzetli bir kritiğine de ulaşabilirsiniz.

Derginin Portekizce olduğunu söylemem gerek ancak Fransızcasına güvenen bir arkadaşın yazanların çoğundan derin anlamlar çıkaracağına da eminim. Derginin son sayısına ulaşmak için aşağıdaki yönergeleri takip edebilirsiniz.

PDF formatında indir
Flash (SWF) formatında oku

Hayvanlı Porno

Kutay — Sat, 25 Apr 2009 17:41:02 +0000

2 haftalık bir eğlence olmasına rağmen 12bin gösterimi yaklamış yetenek dedektörü. Projenin yaratıcıları, tanınması gereken tanınmamış şukela insanları tanıtmayı hedefliyormuş. Henüz bünyesinde 12 sanatçı bulunan oluşumun meraklısı da(wannabesi) bir hayli fazla sanırım. “Beni seç, beni seç” diyen promosyon meraklısı 18-55 lens sahibi birçok arkadaş varmış. Umarım kısa sürede, kaliteli iş yapan birçok isim daha eklenir grup bünyesine. Bu çeşit karma projeleri seviyorum. Karışık kasetleri de hep sevmişimdir.

Hayvanlı Porno : http://hayvanliporno.deviantart.com

Yağız Yılmaz

Kutay — Mon, 20 Apr 2009 21:10:17 +0000

Bir arkadaşım bana “illüstratör nedir” demişti. “Bi sürü renkli kalemi olan insandır” demiştim, düşünmeden. Gözleri büyüdü, yadırgar gibi baktı. Sonra, “doğru lan” dedi. Basitliğin kabul görmemesi gibi bir olay var. Yöntem ne kadar karmaşıksa o kadar çok alkışlamalıyım diye zanneden bir kitle var. Kompleks icraat tripleri içinde aldıkları yolun vektörel ifadesinin sadece arkalarını dönmek olduğunu kabul edemiyorlar. Yağız Yılmaz‘a “sen kimsin, bilader” diye sordum. O da “melaba, ben benim” dedi. Ve aslında böyle bir dialog hiç yaşanmadı. Bu arada Yağız’ın fabrikasyon sanat insanlarına hazırladığı laflar gerçekten öğreti niteliğinde. Şimdi, ben aradan çekiliyorum ve önce “Unfaithful” sonra “Das Sanatsal” geliyor.
Öncelikle insanlar, çalışmalarını düşünürken veya yaptığı esnada egolarına kulak verip, toplum tarafından kabul görme arzusunun esiri olmak yerine kendilerine, hayatlarına ve özgün fikir / düşüncelerine odaklanmalılar sanırım. Arz talep mantalitesi ile yapılan yüzlerce -sözüm ona- başarılı çalışma ve onların sahipleri, şu anda sokaklarda göğüsleri kabara kabara geziyorlar. Tamam. Gezsinler. Tamam ama, ben göğsü kabarandan çok, o adamın göğsünün kabarmasına sebebiyet veren adama bakarım ilk önce. Yani arz talep mantalitesi ile yaptığın işe istinaden seni tutup göklere çıkartıyor, ve sen de buna “eyvallah” diyorsan, o kabaran göğsün 5 para etmez benim için. Bir insanın kendini sanat gibi legal bir yol ile ifade edebilmesi veya bir fikri, düşünceyi dolaylı yoldan işlemiş olması takdire şayan bir şey değildir. Bu bir malubiyet veya galibiyet savaşı değil. Bu kendini ifade etme yoludur. Örneğin günümüz Türkiye ‘sindeki bu sanata olan ilgi alaka yoğunluğununu elle tutulur hiç bir somut nedeni yok. Çoğu gencin ne yapmak istediğini bile bilmemesi ve herşeyin çabucak büyüsüne kapılmasıdır buna neden olan da. Sanatı çok çabuk sevip sahiplendi bu ülke ve ülkenin insanı. Tabi yine de bu genel olarak iyi bir şey diyebiliriz.

Ben ‘fotoğrafçı’ veya ‘fotoğraf sanatçısı’ gibi sıfatlara sahip olmak adına yapmıyorum bunu. Ben, sadece bir fotoğraf makinası satın alıp, gönlünce fotoğraflar çeken biriyim. Herkes gibi ben de bol soğanlı lahmacun yemeyi, duş alırken çişimi yapmayı, veya kız arkadaşımla kaşık pozisyonunda uyumayı severim. Yani diyeceğim şudur ki; kendinize “ne yaparsam uygundur?” diye sormak yerine “ben ne yapmak istiyorum?” diye bir sorunuz. Eğer kendinize bile yalan söyleyebiliyorsanız bilemem tabi, fakat bu soruyu dürüstçe cevapladığınızda, işte o zaman beni anlayacağınıza adım gibi eminim.

Yağız Yılmaz @tumblr

Anti Magazine

Kutay — Thu, 26 Mar 2009 17:58:46 +0000

Varolan plaklarım dayımın mirası. Satın aldığım kasetlerin üstünde Raks’dan başka birşey yazmadı hiç. CD’lerin kopyalanabildiklerini anlayana kadar onlara yüz vermedim. Sonra eskiden P2P olayları bu kadar yaygın değildi. Şimdi çatır çatır çektiğim mp3′leri zamanında milletin bilgisayarına server atıp çekerdim. Sahafların yolunu geç öğrendim. Mecmuaların en gerekli gelen yerlerini fotokopi çektirirdim.

Bir zamanlar gazete küpürlerinden kolajlar yapar, “negzel lan” derdim. Beleş olan herşeye prim veren bizler size tek tıklamayla indirebileceğiniz sanatsal derlemeler yapan Anti Magazine’i sunmaktan kıvanç duyuyoruz. Anti Magazine; anı donduran insanların, birçok renkli kalemi olan sanatçıların, dijital sanata gönül vermiş artistlerin katılımıyla oluşturulan bir alice harikalar diyarı.

Çok konuştun link ver diyenlere : http://www.revolverlover.net/anti.asp