“My Heroes Have Always Killed Cowboys” fena gideri olan bir albüm, maalesef bunu da yeni dinledim.

Son zamanlarda aldığım  en samimi e-postalardan biri uzun ama çok uzun zaman sonra beni bloga yazmaya teşvik etti. Bu hevesle önümüzdeki günlerde blogu eksi aktif günlerine döndürmeye amaçlıyorum.

Bahsettiğim e-postanın sahibi Güneş Alpman adlı daha önce hayatımda gördüğümü bile sanmadığım biriydi. Yazdıkları sayesinde Free Society’s Restricted People adlı bir projeyle tanışmamı sağladı. Proje diyorum çünkü grup, topluluk demem için üyeleri de saymam gerekiyor sanırım, işte tam da bu konuda bazı sıkıntılar var. Ayrıca son dönemde “çılgın” türden olanları sayesinde çok revaşta proje kelimesi.

İstanbul’da birkaç ay önce ortaya çıkan bu oluşum, internetten indirebileceğimiz bir “Meet Atari” adında bir EP, bir de “Baroque Synth” adlı LP sundu bize. Bunlara yazının son kısmında vereceğim sosyal medya sayfalarında yer alan linklerden ulaşabileceksiniz, internet hayatı gerçekten kolaylaştırıyor.

8-bitlik seslerle desteklenmiş synth pop… Benim dinlemek istediğim şey bu diyorsanız şu ana kadar okuduğunuz yazı sizin şanslı bir insan olduğunu ispatlıyor. Bu şansınızı sayısal loto ya da altılı ganyan gibi mecralarda da değerlendirin. Yalnız kazandığınız parayı sonbahara kadar saklayın, zira yaprakların sararmasıyla birlikte Free Society’s Restricted People’ın performans haberleri gelmeye başlayacak. Ben şimdiden grubun birkaç şarkısı aşağı koyuyorum ki zamanı geldiğinde manitalara “Hayatım, şu grubu dinlemiştim, harikalar” deyip hava basabilin. Yakın zamanda bir de LP’miz gelecek. Bu icraatlarla seçime girseler oyumu verirdim arkadaşlara desem gerçekten de abartmış olurum ama olayım, nolacak sanki, keh keh.

Yakın markaj için: Facebook | Myspace | Tumblr | Last.Fm

Aşağıdaki şarkılar seçim otobüslerinin yarattığı gürültü kirliliğinden kaçıp çocuklukta Mario’nun prensesini kurtarmak için joypadlerin feda edildiği günlere dönmek isteyenler için gelsin.

Meet Atari Part I

Meet Atari Part II

İlk kez iki hafta önce dinledim bu grubu ve ilk EP’sini, nihayet de bir şeyler karalamaya fırsat buldum. İtalya’dan son zamanlardan dinlediğim en iyi gruplardan biri. Kaotik bir tarzları var, Converge‘i anımsatmıyor değil, ambient kesitler de var şarkılarında. Buralarda tanınmasa da The Dillinger Escape Plan, Underoath, Coalesce, Russian Circles, A Storm Of Light, These Arms Are Snakes, Agnostic Front, Knut, Darkest Hour, Torche, Kylesa gibi gruplarla aynı sahnede çalmış bu adamlar, henüz çok yeni bir grup olmalarına rağmen.

“The Long Procession” grubu ilk albümü, self-released bir albüm aynı zamanda. Venedik’ten çıkma bu grubungeçen yıla ait bir de s/t EP’si var, şuradan ulaşılabilir arkadaşlar bu EP’ye (#). Bu yılın sonunda da beklediğimiz albümleri geldi. 2010′un en iyi albümü listesi yapmaya kalkanlara saç baş yolduracak cinsten bir albüm. Eğer siz bu kişilerden biriyseniz listede önemli bir değişiklik yapmak zorundasınız artık.

Grup için Converge‘i anımsatıyorlar demiştim, soundlarını betimlemeye kaldığım yerden devam edeyim. Sludge etkileşimli bir post-hardcore’un hem brutal hem de clean vokallerle süslendiğini düşünün. Aynı zamanda enstrümanları daha teknik bir sound verecek şekilde kullanımı alışkanlığının hakim olduğunu varsayın. Mathcore gruplarından alışık olduğumuz soundun biraz daha melodikleştirip araya ambient skitler ekleyerek daha acıklı hala geldiğini de hayal edin. İşte bu düşünceler, varsayımlar ve hayaller bizi AVL‘ye sürüklüyor.

AVL, gerçekten gelecek vaat eden bir grup. Bu tarzda As We Draw ve Rise of Caligula’dan sonra beni en çok heyecanlandıracak grup, djent akımından gelenleri de es geçmeyeyim. Özellikle Neurosis, Converge karışımı bir şeyler arayanları fazlasıyla tatmin edecek bir albüm bu.

Ocak 2001 sayısını şimdiden çıkarıp sözde “2010′un en iyi albümlerini” bizlere sunan Decibel Magazine‘e iyi kapak olur bu albüm. Hee, o derginin de fanıyım ama AVL bu yılın sadece sert müzik dünyası için değil genel olarak en iyi albümlerinden birini kotarmış. Dinleyip hayran kalmamak mümkün değil. Böyle bir albümle 2011′e spektaküler bir giriş yapıyoruz, bakalım yeni yıl daha neler getirecek.

Albümün tracklist’i şöyle;

01. Empire
02. A New Aurora
03. My Hands Will Burn First
04. Ascending
05. Glances (Part I )
06. Glances (Part II )
07. Marasm
08. Nicholas
09. Infinite Sunset of the Sleepless
10. The Traitors’ March

01. Empire

03. My Hands Will Burn First

06. Glances (Part II )

]]> http://www.riffual.com/30/12/2010/amia-venera-landscape-the-long-procession/feed/ 0 http://www.riffual.com/20/12/2010/birds-in-row-cottbus/ http://www.riffual.com/20/12/2010/birds-in-row-cottbus/#comments Mon, 20 Dec 2010 15:56:36 +0000 Oguz http://www.riffual.com/?p=2176

Son zamanlarda underground hardcore camiasından dinlediğim en iyi gruplardan biri Birds In Row. Çoğunuzun bu grubu daha önce dinlemediğini varsayıyorum, gerçekten yeni ve emin adımlarla yeraltında bir şeyler yapmaya çalışan bir grup. Throatruiner Records‘tan [#] arkadaşımız Matthias olmasa biz de duymayacaktık onları.

Birds In Row Fransa’dan çıkma (lirikler İngilizce), Modern Life Is War, Kylesa, Rise and Fall, Cursed stili karanlık bir sounda sahip hardcore grubu. Karamsarlığa itici melodileri sağlam groovelar ile destekliyorlar. Last.Fm’de kendilerine screamo etiketi de yapıştırılmış, Fransa’nın son zamanlarda ciddi atakları oluyor screamo yönünden gerçekten de. Bohem hayatlara sıkışmış ruhların çığlıklarını duymamazlıktan gelemiyoruz tabi.

BIR, bu yılın başında ilk EP’si “Rise of The Phoenix“i çıkarmış, bu da ilk LP’leri “Cottbus“. Albüm çarpıcı girişiyle dinleyiciyi alıp sürükleyen türden bir albüm. Bu tarz müzikle uzaktan yakından alakadar olanlar için mükemmel bir albüm. Bu kış muhtemenlen en çok dinlediklerim arasında olacak.

Labeldaşları As We Draw ile Fransa’yı turluyorlar, İsviçre’ye de geçeceklerdir. Balkan turnesi düşünürler mi bilmem ama mail yoluyla kontağa geçildiğinde illa ki gelmek isteyeceklerdir buralara. birdsinrow-at-gmail-dot-com adresini kullanarak grupla iletişime geçebilirsiniz. Bu da grubun web sitesi, http://birdsinrow.free.fr

Albümü releasen eden labellar Throatruiner Records (FR), Swarm Of Nails (FR), Vitriol (USA), Brain Ache (UK), Iscream4icecream (IT) ve Dead Words (MX) . Seçtiğim üç parçayı önce paylaşmadan tracklist’i veriyorum ama albümün tamamını buradan da mutlaka dinleyin.

1.Among The Ashes 04:35
2.Colossus 01:35
3.Words Of Astaroth 03:18
4.The Ace Of Fools 02:06
5.Chat Noir 02:30
6.A Kid Called Dreamer 03:35
7.Outro 03:11

1. Among the Ashes

2.Colossus

6.A Kid Called Dreamer

]]> http://www.riffual.com/20/12/2010/birds-in-row-cottbus/feed/ 0 http://www.riffual.com/13/07/2010/june-paik/ http://www.riffual.com/13/07/2010/june-paik/#comments Tue, 13 Jul 2010 06:02:54 +0000 Oguz http://www.riffual.com/?p=2064

Alman underground screamo scene’in son zamanlardaki önemli gruplarından June Paik. İsmini zannedersem ünlü Koreli aktörden alan grup React With Protest Records label’ından çıkan çalışmalarıyla ön planda. Müzikal olarak epik bir yapıya sahipler, heavy bir soundları var, 90 ortası Kanadalı screamo gruplarına benzetiliyorlar. Grup son zamanlarda önemli bir atak yapıp uzun bir ABD turnesine çıktı, isimlerinden daha çok söz ettirecekler kesin zaman içinde.

Yukarıdaki fotoğrafta yaşanan sahnelerin benzerlerini ülkemizde de görmek isteriz ayrıca.

Fransız screamo’sunun son dönemdeki medai iftiharlarından Le Pré Où Je Suis Mort. Birkaç yıl sonra isimlerini Daitro, Raein gibi gruplarla anmamak için hiçbir neden göremiyorum. Fransa’da birbirinden farklı gruplarla pekçok büyük festivalde çalıyorlar, an itibariyle uzun bir Avrupa turnesindeler. Grubun s/t albümünde 4 şarkı var ve daha çok Louise Cyphre tarzı uzun, derinliği olan ve epik tarzda şarkılar yapıyorlar, vokallerdeki daha clean, genel screamo çizgisinin de dışında. Grubun ismini Türkçe’ye çevirmek isterseniz Google Translate’in çok iyi bir çözüm olduğunu söyleyebilirim.

Zamanında gençlik pop-punk dinleyerek skateboard’a ya da müzisyenliğe merak salıp büyürdü, o jenerasyonun bugün yerini alanlar ise emotive post-hardcore ile büyüyor, metalcore etkileşimini de es geçmemek lazım. Leucine henüz çok genç yaşta kişilerden kurulu İngiliz bir grup, albümlerine kapak hazırlayıp internet üzerinde yaymaya çalışıyorlar sanırım. Bugünün müziğinin alternatif kalan yanını çok iyi özetlediği için bu grup hakkında yazmayı uygun gördüm. Bu arada gerçekten yetenekliler, “Step One: Proceed” klişe vokaller barındırsa da yerinde koro vokaller, farklı riffler, yetenek kokan breakdownlar ve beklenmedik sololar içermekte.

Bir üç yıldır dinlediğim amatörlükten profesyonelliğe geçiş aşamasında olan bir grup Dead Flirt. İtalya’nın Bergamo şehrinden kopmuş bu üç müzisyen arkadaş ve sesi güzel olan hatun anti-seksist imajlarıyla seslerini insanlara duyurmaya çalışıyor. Yapmaya çalıştıkları şeyleri beğenmeme karşın bu zamana kadar bir albümle karşılarıma çıkamamaları üzücü aslında. Grubun aktifliği bile sorgulanabilir durumda aslında. Myspace yoluyla grubun tatlı vokali sXe imajlı Roberta ile kontağa geçebilirsiniz, sorularınızı cevapsız bırakmayacaktır eminim.

Alternatif rock’ın membaı Georgia‘da, yakın bir geçmişe kadar screamo ‘yu başarıyla icra etmiş şahane bir gruptur, Nationale. Etmiş diyorum çünkü kendilerinden röportaj sözü almamızın hemen akabinde, dağıldıklarını dillendiren bir maille grubu lağvettiler. Dağılmalarını nedeni hanım vokal Carrie‘nin New York’a taşınmaya karar vermesiymiş. Yağmur çamur demeden yapılan 10bin kilometrelik kış turnesinden sonrasında yapılır mıydı bu be, Carrie’ciğim.

İstanbul çıkışlı screamo/indie gruplarından Lost In Bazaar‘ın son release’inin adı “Here We Are Dropping Our Anchors In Fertile Ground“. İstanbullu grubun ikinci kaydı bu, ilk olarak Pati Patu Prima Records‘tan self-titled demoları çıkmıştı geçen sene. Ayrıca bu son yapıtın artwork’üne dikkat çekmek istiyorum, grafiker Bora Mesut Palas harika iş çıkarmış (#). Takip edilmesi gereken bir grup Lost In Bazaar, son kayda buradan ulaşmak mümkün.

Myspace: http://www.myspace.com/lostinbazaar

Biraz nostaljik, biraz gizemli. Broooklyn çıkışlı elemanlar indie icra etmekte. Myspace sayfalarında tür olarak death metali yerleştirmişler ama bu konuda herhangi bir fikrim yok. Erken başlayan akşamlar yaklaşıyor. Günlerin kararmasına az kala güneşi batırmadan önce bir şeyler dinlemek isteyenler için seçilmiş kaftan The Secret Life of Sofia. Grup ilk EP’si “Seven Summits“i geçtiğimiz günlerde çıkardı. Arşivciler elini çabuk tutsun, sadece 500 kopyası var bu albümün. Bu arada grup son zamanlarda gördüğüm en iyi promo fotoğraflara sahip, sadece bunun için bile girip myspace sayfalarında göz atmaya değer.

Myspace: http://www.myspace.com/thesecretlifeofsofia
Twitter: http://twitter.com/secretlifesofia
thesecretlifeofsofia@gmail.com

MySpace : http://www.myspace.com/explodeandmakeup

Türk hardcore scene’inin en çalışkan isimleri tarafından kuruldu Ultimate Blowup. Onur, Barış, Uğur desem konuyla alakadaların hemen hepsi tanır zaten. Daha önce bu arkadaşların çaldıkları grupların tam listesi Myspace sayfalarında yer almış: Truth We Defend, Sakatat, Rott-Fish, Decaying Pürity, Circuits Made Flesh, Never Reach Home, You Name It I hate It, Stevan Flipovic. Aslında bu üçlü Türk hardcore potansiyelinin göstergesi olmaktalar enerjileriyle. Kurdukları grupları takip etmekten bizler yorulduk, onlar çalışmaya durmadan devam ediyorlar. Tek grupla labellarla kontağa geçilse, istikrar yakalansa daha başarılı olunur mu bilemem, orası ayrı bir tartışma konusu.

Pek bahsetmedim ama Ultimate Blowup henüz birkaç aylık bir grup. Dinlediğim kayıtlarla beni heyecanlandırmayı başaran nadir gruplar arasında yer alıyorlar. Bu arkadaşların yaptıkları en iyi çalışma sanırım. Dinleyiciden dinleyici fark olabilir bu konuda tabi ama bir hardcore dinleyicisi olarak yerli bir gruptan beklediğim tam olarak buydu sanırım, sağlam bir oldschool hardcore sounduna sahipler. Olması gerektiği gibi gürültülü, kirli, terörik… An itibariyle de release olayı için grupla çalışacak DIY labellar aramaktalar, umarım muvaffak olurlar.

Destekleyelim arkadaşlar : http://www.myspace.com/ultimateblowup. Bloglarına da göz atmayı unutmayın.

Alex, Arthur, Jantzen ve Eller… 4 Californialı genç ve onlardan oluşan müzik grubu Helepolis. Hali hazırda bir EP kaydetmekteler ve eminim ülkemizdeki 75 milyon kulağa epey uzakta gibiler. Okyanusun öteki tarafından size rüzgarını hissettirecek bir post-punk grubu dinlemek istiyorsanız ideal bir seçim olur bence Helepolis.

Grubun adının neden Helepolis olduğunu bilmiyorum, elemanlar hakkında da bir bilgim yok, belki daha önce başka gruplarda çalmışlardır. Farklı müziksel zevklere sahip elemanların bir araya gelip grubu oluşturduğunu biliyorum ama. Bunun da grubun müziğinin her ne kadar amatör olsa da zengin olmasında payı büyük.

Hafızamı zorlarsam henüz EP kaydetme aşamasında olan bir grubu bu kadar zevkle dinlediğimi hatırlamıyorum uzun zamandır. Kim bilir belki bir gün meşhur olurlar, MTV’de klipleri döner, bilmem ne festivallerine headliner olurlar, last.fm’de milyon dinlenme sayısına ulaşırlar da ben de “bakın ben demiştim” derim. Ama bunlarn gerçekleşme ihtimali de çok az tabi, çok şahsi bir itiraf oldu bu kendime yönelik.

Klavye üzerinde uzun süredir çalışmakta olan parkmaklarımın artık yorulduğunu hissediyorum, laflarımı kısa keseceğim.  Helepolis kesinlikle dinlenmesi gereken bir grup, Thursday ya da ana akımdan bir benzer söylemek gerekirse Incubus gibi şeyler dinliyorsanız Helepolis’te çok şey bulacaksınız. Bunları hiç dinlemediyseniz ya da sevmiyorsanız da dinleyin, bir şey kaybetmezsiniz.

Helepolis Ofisyel: http://www.helepolismusic.com
Myspace: http://www.myspace.com/helepolis
Facebook: http://apps.facebook.com/ilike/artist/Helepolis
Purevolume: http://www.purevolume.com/helepolis