riffual.com

AFI 15 yıllık grup ve bu 15 yıllık zamanın önemli bir bölümünü de mainstream rock band formatıyla geçirdi. Independent zamanlarında da, mainstream zamanlarında da grubun tek müzikal felsefesi kendini tekrarlamamaktı. Her ne kadar gruba faturası ağır eleman kayıpları yaşatsa da bu duruşları ile devam etmeleri oldukları yeri hakettiklerini gösteriyor bence. Başlarda Misfits etkileşimli bir müzik yapıyorlardı, daha sonra Black Flag‘e doğru bir kayma yaşadılar. Ardından gitarist Jade Puget‘in gruba dahil olmasıyla goth rocka kayan müzikleri 2006′da çıkardıkları “Decemberunderground” albümüyle electronic pop haline gelmişti.

Grubun son albümünün adı “Crash Love“. Albümü baştan sona dinlemiş biri olarak müzikal değişimlerle kariyerini bu noktaya sürüklemiş grubun yapabileceğinin en iyisini yaptığını düşünmekteyim. Liriklerde 2003′te çıkardıkları “Sing The Sorrow” ile epey benzerlik taşıyor bu albüm. Albümün ilk single’ı “Medicate” dışında birer AFI klasiği haline gelebilecek birkaç şarkı daha var, bu şarkılar grubun hardcore fan kitlesince de yıllarca unutulmayacak parçalar olacaktır elbette.

Albümün prodüktörlüğü Joe McGrath yapmış, bu ismi tanıyanlar daha önce Alkaline Trio, Morrissey, Blink 182 gibi gruplarla yaptığı çalışmalardan bilirler. Bu albümde de kesinlikle çok iyi iş çıkarmış. Albümün müzikal yapısı olarak önceli AFI releaselerinden en önemli farkı daha karmaşık bir yapıya sahip olması. Grubun bu aşamada böyle bir şeye ihtiyacı vardı, bu albümle yılın prodüktörü olabilir Joe McGrath.

Eleştiri yazımı albümün ikinci şarkısı “Beautiful Thieves“ten sözlerle bitiriyorum.

If we run this light, take a little right / No one will care at all / We can burn it and leave, for we are the beautiful thieves / No one suspects at all

Bir de DNS ayarları konusunda yüksek ihtisas sahibi Türk internet kullanıcısına;

Myspace: www.myspace.com/afi