riffual

Asking Alexandria metalcore ile electronic müziği birlikte harmanlayan o bildiğimiz gruplardan. Kulağım son zamanlarda epey aşina olmuştu bu janraya. Ancak İngiliz grubun bu son albümü bütün aşinalığımı sildi attı, yeni yeni oluşmaya başlayan sempatimi neredeyse yok etti. Son zamanlarda dinlediğim en kötü albümlerden biri demek zorundayım maalesef “Stand Up And Scream“. Yerin dibine sokulacak kadar kötü değil ama mükemmel albümlerini yılı gibi duran 2009′a yakışmadığını da belirtmek isterim. Belki biraz da onları şanssızlığı bu. Albümlerinin dışında belirtmem gerek ki imaj olarak biraz alt seviyedeler. Haircore çağının içindeyiz tamam, eyvallah ama yine de yaratıcılık bekliyor insan. Albümde müzikal manada da yaratacılık konusunda da eksiklikler var. 48 dakikalık albüm ömrümden seneler geçirmişim gibi hissettmemi sağladı. İyi kompoze edilmemiş parçalarda klişe olmuş crabcore riffler ile bunların üstüne serpiştirilen elektonik öğeler arasında inanılmaz bir ayrımsal tabaka var, bunu farkedebilmek için de advanced düzeyde bir dinleyici olmaya gerek yok. Sumerian Records gibi güzel bir isme sahip label’a bu albümü release etmek yakışmadığı gibi gruba da böylesi amatörlüğü yakıştıramadım. Kuaför Cengiz‘in home-records seviyesinin altında ve hayatında harcayacağı çok 48 dakikası olan genç arkadaşlara önerebilirim sadece. ın son albümü varken dinlenmez bu!

Myspace: http://www.myspace.com/askingalexandria