riffual

Müzikleri, lirikler için sadece vazelin. Evet, öyle. 20 yıl kadar bir süre boyunca dağılmamışsanız ve bu süre zarfında 6 albüm kaydedebiliyorsanız doğru işler yapıyorsunuz demektir. Fat Mike onlar için “son zamanların en önemli punk rock grubu” demişti. Tabi o zamanlar Fat Wreck çatısı altında oldukları için yapılmış bir kıyakçılık olabilir. Kısacası Fat Mike‘ın o zamanki deklarasyonu Pasaj Müzik‘in çıkıp Tanju Eren için “çok delikanlı çocuk” demesiden pek farklı değil.  “Supporting Caste” için topraaağam edebiyatına girişip memleketlerinin plak şirtketi olan Comeback Kid’in de etiketi olan Smallman Records ile anlaşmışlar.

Albümdeki parçalar konular ve konuklar üzerinden akarak yolunu buluyor su misali. En somut örneği “Dear Coach’s Corner”. Coach’s Corner Kanada ekranlarının Maraton’u. Şansal‘ı Don Cherry Erman Toroğlu‘nu da Ron MacLean oynuyor. Tek sporun futbol değil hokey olması. Ron MacLean kamera karşısına geçtiği vakit lafarası milliyetçilik pompalamaya bayılıyor. Kanadalılar çok seviyor bu insanı “Ron for the president” falan diyorlar, ama Chris Hannah, “Dear Coach’s Corner”da herkesin duymaya alışmadığı şeyleri söylüyor tabiki. Don Cherry‘den bir alıntıyla başlayan parça başladığı kadar neşeli bitmiyor.

“Human(e) Meat” isimli parça ise insanca öldürülmüş her hayvanın afiyetle yenilmesi gerektiğini öne süren Sandor Katz‘a ithaf edilmiş. Tümü hardcore vejetaryen olan grup parçada Sandor Katz‘ı insanca öldürmüş. Söz hayvanlara gelmişken Chris’in bu sene ölen kedisine yazdığı “Without Love” var. Albüm boyunca sürüyor bu hayvan sevgisi.

Bütün parçalar hardcore bütün parçalar politik. Dinleyip beğenmemiş olan varsa sözler bünyeye ağır gelmiştir derim.