riffual

2009 özellikle metal müzik camiası için bereketli bir yıl olarak kabul ediliyor şimdiden. Ardı ardına albümler geliyor, yenilerinin haberleri de cabası. Bu sene en çok beklediğim albümlerden biri olan “Axe To Fall” artık dinleyebildiğimiz albümlerden. Gelelim metalcore camiasının en önemli grubu Converge‘in bu albümde neler yaptığına.

“Converge” ve “yeni albüm” tümcelerinin aynı cümle içinde buluşması başlı başına bir olaydır benim için. 94′ten beri kötü albüm çıkmadılar karşımıza, şarkı isimleri klasikleşmelerine yetti. 2006′nın “No Heroes“u açılmış yepyeni bir kapıydı, şimdi de sırada “Axe To Fall” vardı.

2008 sonunda bu albüm için şarkılarını yazmaya başlayan grup Ceremony, Coliseum, Pulling Teeth ve  Rise and Fall gibi isimlerle araya bir turne sıkıştırmıştı. Bu yılın mayıs ayında tekrar stüdyoya giren Jacob Bannon, Kurt Ballou, Nate Newton ve Ben Koller kolları sıvayıp başlamış kayda. Bu arada grubun gitaristi olan Kurt Ballou‘nun aynı zamanda prodüktörlük görevini de üstlendiğini söyleyeyim. Grupların prodüktörlüğünün self-titled olması genelde olumsuz sonuçlar doğursa da grupta tek kişinin böyle bir şeyi üstlenmesi yine bir avantaj. Olumsuz sonuç yerine de efsanevi bir şey çıkmış ortaya, bahsedeceğim birazdan. Ayrıca albüm kayıtları esnasında Cave In grubu elemanları, Blacklisted‘tan George Hirsch, The Red Chord‘tan Brad Fickeisen, Neurosis‘ten Steve Von Till gibi isimler misafir sanatçı olarak yer almış stüdyoda.

Bir kere öncelikle söyleyeyim “Axe To Fall” hemen hemen her Converge fanını oldukça tatmin edecek albüm, yani mükemmel bir albüm. Yeni başlayacak bir dinleyicinin yine kendini epey zorlaması gerekecek math ritmlere kulak uydurabilmek için. Arada 80lerin thrash riffleri de var bu albümde. Kaotik giden şarkılara farklı bir boyut kazandırmış bunlar, tabii ki de sololar tarafından takip ediliyorlar. Yani anlayacağız “hardcore kids with leftover Slayer riffs” geleneği bozulmadan devam ediyor. Şu açıklama aslında grubun önemini en gerizekalı insana bile kavratacak cinsten, sebep-sonuç ilişkisinin sonuç boyutu ise metalcoreun bugün vardığı yerdir. Grubun kökeninde var olan hardcore punk imajı hala aynı, bu türün leşleri diye tabir edebileceğim şeyler arasında Converge‘ü modern kılıyor. Davullar eski albümlere daha progresif gibi geldi bana ki okuduğum yazılarda davulcu Ben Koller‘in son zamanlarda kendini epey progresif rock’a verdiğini öğrendim. Gitar partlarını müthiş destekleyen davullar var bu albümde. Grubun her elemanı işini başarıyla yapmış kayıtlar esnasında. Albümün her şarkısı harika, tek tek şarkılar yerine albümü bütün olarak dinlemek lazım. Albümün giriş şarkısı olduğu için söylüyorum “Dark Horse” orijinal Converge sound’unu çok iyi karakterize eden mükemmel bir şarkı ve devamında gelecek yıkımın da habercisi adeta. Ayrıca hardcore aleminin albüm kapağı eksperi Jacob Bannon yine klas bir iş çıkarmış (albüm kapağı için çalıştığı gruplar arasında Shadows Fall, Bane, Remembering Never, As I Lay Dying, Fall Out Boy, Modern Life Is War, Death Before Dishonor ve sayamadığım daha birçok isim var, bu ayrı bir yazı konusudur zira). Albüm orijinal çıkış tarihi 20 Ekim, Epitapth Records tarafından release ediliyor. Ayrıca daha sonra Jacob Bannon’ın sahip olduğu bir independent label olan Deathwish Inc.ten de vinyl formatında dağıtılacak.

2001′de “Jane Doe“, 2004′te “You Fail Me“, 2006′da “No Heroes” ve son olarak “Axe To Fall“… 2000lerde de yoluna hayalkırıklığına uğratmadan devam ediyor Converge ve öncüsü olduğu janraya bir kez daha yol gösteriyor. Metallica‘nın “Master Of Puppets“ına takılı kalmış bünyeler için ilaç üretmeye devam ederken duvarında hala Kurt Cobain posteri bulunduranlara da silkelenip kendine gelme fırsatı sunuyor. Ve iddia ediyorum, kısa zamanda World of Warcraft oynayanların sayısı azalacak bu albüm sayesinde. Şaka bir yana müzik tarihine geçecek bir grup Converge, 20′li yaşlarımın başında en çok dinlediğim grup olarak da şahsımca ömür boyunca hatırlanacak.