riffual.com

Prodigy sevmeyen ortamı terk etsin 90′lı yılların sonunda en popüler klişe olmuş laftı gençlik arasında. Prodigy dinleyerek anlatılırdı Sıdıkanın son bölümündeki olaylar. Cnbc-e yoktu, İngilizce bilen daha azdı, sözler kafadan uydurularak söylenirdi şarkılar, kasetler değiştirilirdi ve hep Prodigy dinlenilirdi. Ne dinlersin sorusuna “Metallica, Prodigy“…, “Boyzone, Prodigy“…, “Ferdi Tayfur, Prodigy“… şeklinde cevaplar alırdınız.

Firestarter, Breath, Smack My Bitch Up, Outer Space, Jericho… efsane Prodigy şarkılar ve bu şarkılar Prodigy t-shirtlerini perşembe pazarı tezgahlarına kadar getirmişti. The Fat of The Land ile Always Outnumbered, Never Outgunned arasında 7 yıl vardı Baby’s Got A Temper EPsini ve The Dirthchamber Sessions compilation’ını saymazsak. İnsaniyet namıma onlardan albüm bekleyen çoktu. Prodigy ‘den yeni bir şey dinlemeye hasret hatta pek çoğu Prodigy ismini bile unutmuş kitleye 2004’de Always Outnumbered, Never Outgunned ile geri dönüş yaptılar. Geçen zaman içinde beklentiler değişmiş, yeni trendler gelişmişti. Tatmin edemediler kimseyi o albümle lakin hala başarılı olduklarını düşünürüm grup üyelerinin o yapıtta.

2009 geldi çattı ve Essex çıkışlı akli dengesi düzgün olmayan insanlardan oluşan bu grup bu kez Invader Must Die ile geri döndü ve bu kez topu ağlara göndermeyi başardı.Buradan “bu da mı gol be hakim bey, yine mi ofsayt” diyen Ofsayt Osman’a “gol ulan gol” şeklinde feedback’te bulunan sevgili hakim amcaya saygılarımı gönderirim. Prodigy bu kez kesinlikle ofsaytta deği ve ilk single’a verilen tepkilere bakarsa sanırım doksana çaktılar. Prodigy’yi severek dinleyen benim gibi bir dinleyici için gereken şey ise onlardan bir hat-trick izlemek.